تعیین سیاست بازپرسازی موجودی و انتخاب تأمین‌کننده در زنجیره‌‌تأمین یکپارچه کالای فاسدشدنی

نویسندگان

1 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

doi
10.22084/ier.2023.25048.2050
چکیده

انتخاب تأمین­کننده و همچنین تعیین سیاست مناسب بازپرسازی، همواره یکی از دغدغه­های اصلی در سیستم­های تولیدی و زنجیره‌تأمین است. در این مقاله یک زنجیره‌تأمین یکپارچه خریدار –تأمین‌کننده برای کالای فاسدشدنی مورد بررسی قرار می‌گیرد. خرده‌فروش، محصول موردنیاز خود از تولیدکنندگان مختلف تأمین می­کند. محصول خریداری شده از تولیدکنندگان از نوع محصولات فسادپذیر است و نرخ فساد آن به‌صورت درصد ثابتی از سطح موجودی خرده‌فروش و تولیدکنندگان بیان می‌شود. در چنین شرایطی، انتخاب تأمین‌کنندگان و تعیین میزان خرید از هر تأمین‌کننده تأثیر به‌سزایی در بهینه‌سازی زنجیره­تأمین دارد. خرده‌فروش بر اساس تقاضای مشخص و ثابت مشتریان نهایی سعی می‌کند سیاست بهینه‌ی بازپرسازی خود را تعیین کند و بر اساس این سیاست بهینه، فرآیند خرید مواد اولیه از تولیدکنندگان و همچنین زمان خرید و حجم خرید از هر تولیدکننده مشخص خواهد شد. در این میان آن دسته از تأمین‌کنندگانی که توانایی تأمین محصول با کمترین هزینه در زمان مقرر را دارند، انتخاب می‌شوند. هدف اصلی در این مقاله انتخاب تأمین­کنندگان و تعیین سیاست بازپرسازی به‌گونه­ای‌که کل هزینه‌های زنجیره­­تأمین شامل هزینه­های خرده‌فروش و تأمین­کنندگان حداقل شود. در این مدل از رویکرد برنامه­ریزی خطی مختلط عدد صحیح استفاده شده است. درنهایت این مدل با یک مثال عددی بررسی شد.