زنجیرهتأمین حلقه بسته پایدار و تابآور دارو با تأمینکنندۀ پشتیبان تحت شرایط بیماری کرونا (کووید-19)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، پردیس فنی و مهندسی، دانشگاه یزد، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه یزد، ایران
3 کارشناسی ارشد، مهندسی صنایع، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
doi
10.22084/ier.2022.24657.2035چکیده
صنعت داروسازی در ایران دچار مشکلاتی مانند توزیع و زمانبندی نامناسب دارو است که موجب بهموقع نرسیدن دارو به بیماران و یا از طرف دیگر حجم عظیم داروهای تاریخگذشته شده است. همچنین توجه به مسائل زیستمحیطی و اجتماعی در کنار مسائل اقتصادی رویکرد جدی برای رسیدن به توسعه پایدار است. در این مقاله، برای توزیع دارو در سطح کشور باتوجه به میزان تقاضا، توابع هدف اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی درنظر گرفته شده است. هدف، طراحی مدلی نوین برای شبکه توزیع دارو منطبق با شرایط وجود یک اپیدمی (بیماریهای همهگیر مانند کرونا) و بررسی اثر این بیماری بر زنجیرهتأمین دارو است. همچنین، با اضافهشدن مرکز تأمینکنندۀ پشتیبان سعی شده تا علاوهبر مدیریت نمودن تأثیرهای منفی بیماری کرونا، آثار آن نیز بهصورت جامع بررسی و تحلیل شود. برای بهدستآوردن جبهۀ جواب (مرز پارتو) روش اپسیلونمحدودیت بهبودیافتۀ افزودۀ 2 (AUGMECON2) بهکار رفته است. بااستفاده از مدل پیشنهادی، مدیران زنجیرهتأمین نهتنها قادر به تصمیمگیریهای تاکتیکی (میزان جریان محصول در شبکه) با بیشترین سود، بیشترین تاثیر مثبت اجتماعی، کاهش ایجاد گازهای گلخانهای و کاهش میزان سرایت بیماری میشوند؛ بلکه میتوانند با ایجاد تابآوری و پایداری در شبکۀ خود برای آینده، در شرایط بحرانی مانند وجود ویروس کرونا، مشکلات جدی شبکه زنجیرهتأمین خود را تا حد زیادی کاهش داده یا از بین ببرند. نتایج نشانداد که رویکرد پیشنهادی برای شرایط بیماری کرونا از کارایی بسیار مناسبی برخوردار بوده و میتواند آثار مخرب و زیانبار این بیماری مهلک و خانمان سوز را تا اندازۀ قابلتوجهی کاهش دهد
