واقعگرایی نوکلاسیک چارچوبی برای تحلیل سیاست خارجی عربستان در قبال بیداری اسلامی
نویسندگان
1 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه آیتاللهالعظمی بروجردی (ره)، ایران
doi
10.22059/jpq.2020.249177.1007202چکیده
خیزشهایی که از اواخر سال ۲۰۱۰ بسیاری از کشورهای خاورمیانۀ عربی و شمال آفریقا را درنوردید، تأثیر بسزایی بر جهتگیری سیاست خارجی دولتهای این منطقه داشته است. سیاست خارجی عربستان سعودی بهعنوان کنشگری مهم در منطقه نیز از این تأثیرپذیری مستثنا نبوده است. جهتگیری سیاست خارجی عربستان در قبال این خیزشها از یک سو حمایت از سرنگونی دولتهای لیبی و سوریه و از سوی دیگر مداخله مستقیم نظامی در بحرین و یمن برای حفظ دولتهای این کشورها بوده است. این رویکرد در سیاست خارجی عربستان سبب طرح این پرسش شده که چگونه سیاست خارجی متناقض عربستان سعودی در قبال بیداری اسلامی توجیهپذیر است؟ برای پاسخ به این پرسش از نظریۀ واقعگرایی نوکلاسیک استفاده شده است و براساس آن برای ارزیابی تناقضات موجود در تحلیل سیاست خارجی عربستان سعودی در قبال بیداری اسلامی باید تهدیدها و توانمندیهای این کشور، عوامل داخلی و خارجی در این مقطع زمانی به شکل همزمان مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش با بهرهگیری از روش توصیفی و تحلیلی انجام گرفته و منابع آن به شکل کتابخانهای و اینترنتی جمعآوری شده است.