نگرش به توسعة درونزا در میان جوانان شهرهای اهواز و یزد
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسارشد جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 استادیار جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/jscc.2022.2762چکیده
زمینه و هدف: در مباحث معاصر تغییرات و توسعة اجتماعی، اتکاء به منابع و ارزشهای بومی و درونی بیش از پیش مورد توجه قرار دارد. در این مطالعه، نگرش جوانان نسبت به توسعة درونزا در قالب پنج مؤلفه (مشارکت، ارزشهای فرهنگی، دانش بومی، منابع محلّی و بازیگران محلّی) بررسی شد. روش و دادهها: تحقیق از نوع کمّی و پیمایشی است. دادهها به وسیله پرسشنامه محققساخته گردآوری شد. نمونه شامل 554 نفر از جوانان 17 تا 30 ساله شهرهای اهواز و یزد بود که با شیوه نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. پس از طرح فرضیهها و عملیاتیسازی متغیرهای تحقیق، دادهها به وسیله یک پرسشنامه محققساخته گردآوری و به کمک نرمافزار SPSS تحلیل شد. یافتهها: در میان ابعاد مختلف نگرش به توسعة درونزا، بالاترین میانگین مربوط به بُعد احترام به ارزشهای فرهنگی بود. متغیرهای سن، تحصیلات و قومیت رابطه معناداری با نگرش به توسعة درونزا داشتند. همچنین جهانگرایی، سن و قومیت، مهمترین متغیرهای تبیینکننده نگرش به توسعة درونزا در میان این جوانان بود. بحث و نتیجهگیری: جوانان ضرورت توجه به منابع محلّی در عین توجه به تحولات جهانی را پذیرفتهاند. جوان امروزی، نگاهی جهانی و در عین حال محلّی به توسعه دارد. گرایش دارد جهانی بیاندیشد و محلّی عمل کند. بهویژه اولویت ارزشهای فرهنگی بومی به عنوان عامل هویتبخش توسعه را دریافته است. پیام اصلی: نگرش شهروندان، جهتگیری ذهنی و عملی به توسعة درونزا را در بر میگیرد. با افزایش تجربه و آشنایی با جهان در حال تغییر، تمایل جوانان به منابع و ارزشهای بومی متناسب توسعه، افزایش مییابد.