فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برنامه­ریزی احتیاجات مواد، روش اولویت برنامه­ریزی است که محاسبه مواد موردنیاز برای پاسخ‌گویی به تقاضا در تمام محصولات و قطعات را در یک یا چند بخش کارخانه انجام می­دهد. همچنین به‌سبب این‌که انتخاب تأمین­کننده مناسب برای سازمان، صرفه­جویی­های معناداری بهبار می­آورد، مهم‌ترین فعالیت عمل خرید، انتخاب تأمین­کننده مناسب است. هدف از این پژوهش، طراحی یک مدل موجودی توسعه­یافته جهت شناسایی و انتخاب تأمین­کنندگان و همچنین برنامه­ریزی احتیاجات مواد در زنجیره‌تأمین است. بدین منظور یک سیستم موجودی شامل پارامترهای اصلی سطح موجودی اولیه، نرخ کمبود و تصمیم‌گیری در حالت کمبود عرضه طراحی گردید. سپس مدل توزیع برای ارتباط مابین موجودی‌های واحدهای زنجیره‌تأمین و توزیع‌کنندگان طراحی شد و پس از مد‌ل‌سازی تقاضا برای هر واحد زنجیره‌تأمین، مدل موجودی جهت برنامه­ریزی احتیاجات مواد و انتخاب تأمین­کنندگان براساس شبیه­سازی پویا برای زنجیره‌تأمین انجام شد. آنگاه برنامه­ریزی احتیاجات مواد براساس تغییرات تقاضا و تغییرات ظرفیت تولید و تغییرات موجودی حساسیت­سنجی شد و درنهایت تأمین­کنندگان انتخاب شدند. نتایج نشان داد که با افزایش تقاضا، هزینه مواد اولیه جدید نیز افزایش می­یابد. همچنین در 80 درصد ظرفیت تولید پایه، برنامه­ریزی احتیاجات مواد غیرقابل اجرا است و قادر به تأمین تقاضای پایه نیست. کاهش ظرفیت منجربه هزینه­های بالای موجودی می‌شود. با 110 و 120 درصد ظرفیت پایه، کاهش در هزینه­های تولید دیده شد. همچنین با موجودی اولیه بالا، کاهش در کل هزینه­ها مشاهده شد و در 120 درصد موجودی اولیه پایه، اگرچه هزینه­های موجودی افزایش یافت، هزینه مواد اولیه جدید به‌طور قابل توجهی کاهش یافت. همچنین حساسیت برای انتخاب تأمین‌کننده نسبت‌به پارامتر هزینه ثابت سفارش­دهی از تأمین­کننده از سایر پارامترهای هزینه­ای کمتر است.