مقایسه پردازش بینفردی، گوش دادن مؤثّر و گسترش خود در زنان متقاضی طلاق و عادی
نویسندگان
1 استادیار مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دکتری مشاوره، دفتر اعتیاد اداره کل بهزیستی استان لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22034/jscc.2022.2793چکیده
زمینه و هدف: خانواده ایرانی در عصر حاضر در معرض تغییرات گستردهای قرار گرفته و همین امر روابط موجود در میان اعضای خانواده را دچار دگرگونی نموده است. آمار روز افزون مراجعه به مراکز مشاوره و افزایش آمار طلاق نشاندهنده ضرورت توجه به مسائل ارتباطی زوجهاست. هدف تحقیق حاضر مقایسه پردازش بینفردی و گسترش خود در زنان عادی و متقاضی طلاق بود. روش و دادهها: روش تحقیق علّی-مقایسهای و نمونه شامل 120 زن متأهّل (60 زن متقاضی طلاق مراجعهکننده به کلینیک مددکاری اجتماعی شهر نورآباد لرستان و 60 زن عادی) در سال 1398 بود که به شیوۀ در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامههای پردازش بینفردی، سبکهای گوشسپاری متعهّدانه و گسترش خود را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری تحلیل شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد که بین زنان متقاضی طلاق و عادی در متغیرهای پردازش بینفردی، گوشدادن مؤثّر و گسترش خود، تفاوت معنیداری وجود دارد و زنان عادی در سه متغیر نسبت به زنان متقاضی طلاق دارای میانگین بالاتری دارند. همچنین زنان متقاضی طلاق، گوشسپاری بیشتری برای پاسخدادن داشتند. بحث و نتیجهگیری: میتوان گفت که زنان متقاضی طلاق به دلیل عدم پردازش مناسب در مورد افکار و احساسهای خود و همسر و همینطور گسترش خود کمتر نمیتوانند صمیمیت و نزدیکی بیشتری را تجربه کنند و مسائل ارتباطیشان را حل و فصل نمایند. پیام اصلی: مشاوران حوزة زوج و خانواده میتوانند در مشاورههای خود از آموزش پردازش بینفردی و همدلی، آموزش سبک گوشسپاری مؤثّر و نیز گسترش خود و تأکید بر استعدادهای فردی برای حل مشکلات زوجی استفاده نمایند.
