تحلیل پس‌لرزه‌های زمین‌لرزه 11 فروردین 1385 سیلاخور (بزرگای گشتاوری 1/6) براساس داده‌‌‌‌های ثبت شده در شبکه لرزه‌نگاری موقت محلی

نویسندگان

1 دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان، ایران

2 پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، ایران

3 پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، ایران

doi
چکیده

پس از وقوع زمین‌لرزه 11 فروردین 1385 سیلاخور با بزرگای گشتاوری 1/6، شبکه لرزه‌نگاری موقتی متشکل از 10 ایستگاه ازسوی پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله برای ثبت پس‌لرزه‌های این زمین‌لرزه در منطقه نصب شد. تحلیل پس‌لرزه‌های ثبت شده در این شبکه، زون گسلی نسبتا پهن با روند کلی جنوب شرق- شمال غرب در راستای گسل اصلی عهد‌حاضر را نشان می‌دهد. تمرکز وقایع در عمق‌های بین 4 تا 11 کیلومتر بیانگر قابلیت شکنندگی پوسته در عمق‌های کم در این بخش از زاگرس است. نیم‌رخ‌‌های عمقی عمود بر گسل اصلی عهد‌حاضر، نشان‌دهنده شیب غالب روندهای پس‌لرزه‌ها به سمت شمال شرق است. توزیع مکانی ضریب b نشان‌‌دهنده کمتر بودن مقادیر این ضریب در بخش شمالی زون پس‌لرزه‌ها است که می‌تواند شاهدی بر تجمع تنش بیشتر در این منطقه نسبت به بخش‌های جنوبی باشد.