ارائه رویکرد برنامهریزی دوسطحی چندپیرو در حالت عدم همکاری برای موقعیتیابی از پیشانبارهای اضطراری بحران
نویسندگان
1 دکتری مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی صنایع، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی صنایع، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22084/ier.2021.24119.2022چکیده
ساختار غیر متمرکز تصمیمگیری در طراحی شبکه انبارهای اضطراری بحران، استفاده از مدلهای بهینهسازی کلاسیک را با چالش مواجه میکند. هدف این مقاله توسعه یک مدل جدید بهینهسازی دوسطحی چندپیرو برای مسأله مکانیابی و تخصیص انبارهای اضطراری در سطوح ملی و منطقهای بوده است. مسأله بهصورت عدم همکاری پیروها مدلسازی شده است. این نوع مدلسازی برای کشورهایی که طراحی شبکه انبارهای اضطراری بحران آنها بهصورت غیرمتمرکز است مناسب میباشد. پارامترهای مدلها براساس دادههای واقعی کشور ایران تنظیم شده است. با توجه به پیچیدگیهای بالای حل، یک رویکرد تکاملی همزمان برمبنای روشهای تخصیص ابتکاری و الگوریتم ژنتیک جهت حل مسأله در سایزهای مختلف توسعه داده شده است. ساختار حل بهگونهای انعطافپذیر طراحی شده و براساس تعداد پیروها و میزان قدرت آنها قابلیت تنظیم را دارا میباشد. در نهایت، تحلیلی در خصوص تغییر تعداد تصمیمگیرندگان و قدرت آنها درجذب تسهیلات و تأثیر بر توابع هدف مدل دوسطحی صورت گرفته است.
