رابطه خودکارآمدی و تابآوری با اثربخشی مدیران دورهی متوسطه
نویسندگان
1 دانشگاه رازی کرمانشاه
2 دانشگاه الزهرا
3 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
5 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین رابطه خودکارآمدی و تابآوری با اثربخشی مدیران دورهی متوسطه شهر کرمانشاه انجام گرفت. پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و ازنظر ماهیت و روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه مدیران دورهی متوسطه اداره آموزشوپرورش شهر کرمانشاه (44 مدیر مرد و 50 مدیر زن) در سال تحصیلی 93-1392 بود که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نمونهای به حجم 76 نفر انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران (1982)، تابآوری کانر و دیویدسون (2003) و اثربخشی پارسونز استفاده گردید برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان می دهدمتغیرهای خودکارآمدی و تابآوری توان پیشبینی متغیر اثربخشی رادارند. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی و تابآوری با اثربخشی رابطه مثبت وجود دارد؛ اما اثربخشی در بین مدیران زن و مرد تفاوت معناداری مشاهده نشد. با توجه به یافتههای پژوهش پیشنهاد میشود سازمان آموزشوپرورش برای افزایش اثربخشی مدیران به برگزاری برنامههای مانند کارگاههای آموزشی و استفاده از روانشناسان و مشاوران نسبت به تقویت خودکارآمدی و تابآوری اقدام نمایند.