ﺑﺮرﺳﻲ راﺑﻄﻪ ﻣﻴﺎن راﻫﺒﺮدﻫﺎی روﻳﺎروﻳﻲ و اﺳﺘﺮس ﺷﻐﻠﻲ ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮدی ﺷﻐﻠﻲ اﺳﺘﺎن ﻗﻢ

نویسندگان

1 دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشگاه علامه طباطبایی

3 دانشگاه علامه طباطبایی

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه­ی بین راهبردهای رویارویی و استرس شغلی با خشنودی شغلی مدیران مدارس استان قم بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه مدیران مدارس استان قم (816 نفر) بودند. نمونه پژوهش شامل 228 مدیر که از روش نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای چندمرحله­ای انتخاب شدند، و به آزمون­های راهبردهای رویارویی اندلر و پارکر (1990)، استرس شغلی و پرسشنامه توصیف شغل پاسخ دادند. داده­ها به­روش همبستگی و رگرسیون گام به گام که مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها نشان داد استرس شغلی و راهبرد رویارویی مسأله­مدار همراه با راهبرد رویارویی اجتناب­مدار توان پیش­بینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را دارد. متغیر راهبرد رویارویی اجتناب­مدار توان پیش­بینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را ندارد و متغیر راهبرد رویارویی هیجان­مدار و مسأله­مدار توان پیش­بینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را دارند. هم­چنین استرس شغلی توان پیش­بینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را دارد و متغیر راهبرد رویارویی مسأله­مدار توان پیش­بینی تغییرات واریانس استرس شغلی را دارد. نتیجه­گیری: آموزش مهارت­های رویارویی با مشکلات می­تواند در کاهش استرس شغلی و افزایش خشنودی شغلی نقش مهمی داشته باشند.

کلیدواژه‌ها