ﺑﺮرﺳﻲ راﺑﻄﻪ ﻣﻴﺎن راﻫﺒﺮدﻫﺎی روﻳﺎروﻳﻲ و اﺳﺘﺮس ﺷﻐﻠﻲ ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮدی ﺷﻐﻠﻲ اﺳﺘﺎن ﻗﻢ
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین رابطهی بین راهبردهای رویارویی و استرس شغلی با خشنودی شغلی مدیران مدارس استان قم بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه مدیران مدارس استان قم (816 نفر) بودند. نمونه پژوهش شامل 228 مدیر که از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند، و به آزمونهای راهبردهای رویارویی اندلر و پارکر (1990)، استرس شغلی و پرسشنامه توصیف شغل پاسخ دادند. دادهها بهروش همبستگی و رگرسیون گام به گام که مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد استرس شغلی و راهبرد رویارویی مسألهمدار همراه با راهبرد رویارویی اجتنابمدار توان پیشبینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را دارد. متغیر راهبرد رویارویی اجتنابمدار توان پیشبینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را ندارد و متغیر راهبرد رویارویی هیجانمدار و مسألهمدار توان پیشبینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را دارند. همچنین استرس شغلی توان پیشبینی تغییرات واریانس خشنودی شغلی را دارد و متغیر راهبرد رویارویی مسألهمدار توان پیشبینی تغییرات واریانس استرس شغلی را دارد. نتیجهگیری: آموزش مهارتهای رویارویی با مشکلات میتواند در کاهش استرس شغلی و افزایش خشنودی شغلی نقش مهمی داشته باشند.