ارزیابی وضعیت کمی و کیفی آموزش علوم سیاسی در ایران: مطالعۀ موردی دانشجویان رشتۀ علوم سیاسی دانشگاه تهران
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jpq.2020.252367.1007224چکیده
تحلیل و ارزیابی دیدگاههای موجود در زمینۀ علوم سیاسی میتواند درکی متناسب و دقیق را برای احیای نظام دانش کاربردی و کارامد ایجاد کند. در این میان، سنجش نگرش دانشجویان دربارة وضعیت کنونی علوم سیاسی در ایران، میتواند زمینه را برای تحلیل و ارزیابی وضع موجود، بررسی جوانب رشتۀ علوم سیاسی در چارچوبی تحلیلی فراهم آورد. در مقالۀ حاضر، وضعیت کمی و کیفی آموزش علوم سیاسی از دیدگاه دانشجویان رشتۀ علوم سیاسی دانشگاه تهرانسنجش، ارزیابی و تحلیل خواهد شد. جامعة آماری تحقیق شامل کلیة دانشجویان علوم سیاسی دانشگاه تهران (در سال تحصیلی 1397-1396) است که تعداد آنها 1270 نفر بوده است. حجم نمونۀ مقتضی حسب دقت و میزان همگنی جمعیت در سطح اطمینان 95 درصد ارائه شده است. حجم نمونۀ تعیینشده بهمنظور گردآوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش حاضر با درنظر گرفتن دقت مطلوب و هزینههای بررسی میدانی در جامعۀ آماری، 336 نفر است. بهمنظور سنجش وضعیت موجود، متغیرهایی در رابطۀ آموزش، پژوهش، میزان علاقهمندی به رشته، میزان رضایت از رشته، میزان تمایل به انجام کارهای پژوهشی و فعالیتهای گروهی انتخاب شد که بیانگر نگرش دانشجویان در این زمینه باشد. برای گردآوری دادههای مرتبط با این موضوع نیز از پرسشنامۀ اصلی استفاده شد که در حین سنجش نگرشها از آنها درخواست شد تا از طریق پرسشهای باز طرحشده به بیان دیدگاه خود بپردازند. هدف اصلی مقالة حاضر، تبیین نقاط قوت و ضعف آموزش علوم سیاسی از طریق ارائۀ چشماندازهایی راهبردی برای برونرفت از مسائل و مشکلات موجود در حوزۀ علوم سیاسی و ارتقای جایگاه آن در میان رشتههای دانشگاهی است.بهمنظور تحلیل دیدگاههای دانشجویان در زمینة راهکارهای ارتقا و بهبود وضعیت رشتۀ علوم سیاسی در ایران ابتدا دیدگاهها با استفاده از روشهای تحلیل کیفی دستهبندی و سپس با استفاده از تحلیل آماری وضعیت آن توصیف شده است.