رابطه خودکارآمدی و عملکرد وظیفه: اثر تعدیلی عزت نفس سازمانی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر تعدیل کنندگی عزت نفس سازمانی بر رابطه خودکارآمدی و عملکرد وظیفه به مرحله اجرا درآمد. پژوهش حاضر توصیفی و نوع آن همبستگی است و جامعهی آماری شامل کلیه کارکنان یک بیمارستان دولتی است که از بین آنها تعداد 200 نفر به عنوان نمونه تعیین و از طریق روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، شامل پرشنامههای عزتنفس سازمانی (پیرز و گاردنر، 2004)، پرسشنامه خودکارآمدی (شرر و همکاران، 1982) و پرسشنامه عملکرد وظیفه (باباکاس و همکاران، 1999) می باشند. داده ها با استفاده از روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی مورد تحلیل قرار گرفتند و نتایج پژوهش نشان داد که بین خودکارآمدی با عملکرد وظیفه و عزت نفس سازمانی رابطه معنادار (01/0p<) وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که خودکارآمدی و عزتنفس سازمانی (18/0 =β و 05/0>p) قادر به پیشبینی معنادار عملکرد وظیفه بوده و عزت نفس سازمانی قادر به تعدیل رابطه خودکارآمدی و عملکرد وظیفه میباشد .(p<0.01) بنابراین، براساس یافته های یافته های پژوهش حاضر میتوان چنین نتیجه گیری نمود که از طریق خودکارآمدی و عزت نفس سازمانی، می توان عملکرد وظیفه را افزایش داد.