زمانبندی تولید و بازرسی تجهیزات با در نظر گرفتن هزینههای زیستمحیطی ناشی از افت تجهیزات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشگاه الزهراء
2 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشگاه الزهراء
3 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشگاه الزهراء
4 استاد گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه الزهراء
doi
10.22084/ier.2020.19256.1855چکیده
استفادهی مداوم از تجهیزات و سیستم ها، آنها را در معرض خرابی (مانند کهنگی، سایش، خوردگی و خزش) قرار میدهد. آثار خرابی صرفاً محدود به کاهش کارایی، کاهش قابلیت اطمینان و کاهش عمر سیستم نبوده و می تواند منجر به تخریب و آسیب های زیستمحیطی نیز گردد. بررسی اثرات نامطلوب افت سیستمها منجر به شکل گیری مطالعات گسترده در حوزهی استراتژیهای نگهداری و تعمیر مبتنی بر پایش وضعیت گشته است. یکی از رویکردهای موردتوجه در این حوزه بحث حفظ و نگهداری و تعمیر بهینه براساس وضعیت سلامت و کارکرد سیستم است که با کنترل اثرات نامطلوب افت سیستم بر محیطزیست، هزینه های سربار ناشی از جریمه های مرتبط را کاهش میدهد. هدف این پژوهش بررسی و مدلسازی سیاست نگهداری و تعمیر بهینه شامل تعیین زمان بهینه ی بازرسیها با هدف کمینه سازی متوسط هزینه کل در واحد زمان در شرایط عدم قطعیت است. در این مقاله متغیرهای مدتزمان از ابتدای دوره تا رسیدن به سطح هشدار، مدتزمان از لحظه عبور از سطح هشدار تا وقوع خرابی و مدتزمان از لحظه شناسایی عبور سیستم از سطح هشدار (با انجام فرآیند بازرسی) تا آغاز عملیات نگهداری و تعمیر پیشگیرانه، بهصورت متغیرهای تصادفی در نظر گرفته شده و اثرات آنها موردمطالعه قرار گرفته است. مدل توسط سه روش جستجوی مستقیم نلدر مید، الگوریتم ژنتیک و الگوریتم PSO برای یک مثال عددی حلشده و زمانهای بهینه بازرسی بهدستآمده است.
