جایگاه مطالعات جنوب شرق آسیا در پژوهش‌های دانشگاهی و آسیب‌شناسی آن

نویسندگان

1 دانشیار روابط بین‌الملل دانشگاه یاسوج

2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه یاسوج

doi
10.22059/jpq.2020.249399.1007204
چکیده

یکی از حوزه‌هایی جغرافیایی که در دو دهة اخیر مورد توجه پژوهشگران روابط بین‌الملل قرار گرفته، حوزة جنوب شرق آسیاست. دلیل اصلی این مسئله به نقش چین و کشورهای این منطقه در اقتصاد جهانی و مسائل استراتژیک و ژئوپلیتیک منطقه بازمی‌گردد. با توجه به این اقبال عمومی سؤالی که مطرح می‌شود این است که در ایران موضوعات مربوط به جنوب شرق آسیا تا چه حد مورد توجه و علاقة پژوهشگران و دانشگاهیان رشتة روابط بین‌الملل و زیرشاخه‌های آن قرار گرفته است؟ این پژوهش‌ها چه نقاط ضعف و قوتی دارند؟ فرضیة پژوهش این است که دانشگاهیان ایران طی دو دهة اخیر چندان علاقه‌ای به پژوهش در حوزة جنوب شرق آسیا نشان نداده‌اند. برای بررسی سؤال و فرضیة مذکور از دو روش کمّی و کیفی استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد حوزة جنوب شرق آسیا به نسبت حوزة خاورمیانه، اروپا و آمریکا کمتر مورد توجه جامعة علمی ایران قرار گرفته و مقالات منتشرشده به لحاظ رویکرد نظری، روش تحقیق، سناریونویسی و پیش‌بینی آینده ضعف دارند.