فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در روش CMP-refraction (CMPR) که بیشتر به‌منظور بهبود نسبت سیگنال به نوفه امواج شکست مرزی معرفی شده است، ساختار لایه‌های کم‌عمق زمین با استفاده از اطلاعات دامنه، بسامد و خصوصیات فازی قطار موجی که به‌دنبال اولین شکست می‌آیند، توصیف می‌شود. با این روش نحوه لایه‌بندی، وجود گسل، نواحی سست و شکاف‌ها در اعماق کم قابل شناسایی هستند. در این مقاله سعی بر آن است تا با استفاده از پارامترهای به‌دست آمده از روش GRM، نتایج روش CMPR را بهبود دهیم. مقایسه مبانی نظری دو روش رابطه‌ای نزدیک بین این دو روش، از لحاظ سینماتیک انتشار موج نشان می‌دهد. سرعت‌ها و دوراُفت‌‌‌های بهینه تعیین شده به روش GRM را می‌توان به طور مستقیم در تبدیل رادون جزئی مورد استفاده در روش CMPR  ، به‌کار گرفت. در این مقاله ضمن بیان شیوه ترکیب دو روش، با مطرح ساختن کاربردهایی از آن روی داده‌های لرزه‌ای مصنوعی، میزان بهبود نتایج نشان داده می‌شود. همچنین نشان داده می‌شود که مقطع زمان برخوردگاه به‌دست آمده با استفاده از روش‌های مهاجرت مرسوم در لرزه‌نگاری بازتابی، قابل تبدیل به مقطع عمقی است.