فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین استرس و رضایت شغلی با حمایت اجتماعی در کارکنان منطقه­ی فراساحلی پارس جنوبی است. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و کاربردی است. نمونه پژوهش 120 نفر از جامعه­ی 2000 نفری کارکنان شرکت ملی گاز ایران در چند فاز منطقه­ی پارس جنوبی بودند که به­طور تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه­های اطلاعات فردی و شغلی- حرفه­ای، استرس شغلی، رضایت شغلی و حمایت اجتماعی بودند. از آزمون­های: t تک­گروهی و دو گروه همبسته و کروسکال واریس برای تحلیل داده­ها استفاده شد. یافته­ها نشان داد میزان «استرس شغلی»، «رضایت شغلی» و «حمایت اجتماعی» کارکنان پایین­تر از حد متوسط است. استرس با رضایت شغلی ارتباط معنادار و منفی و با حمایت اجتماعی ارتباط مثبت و معنادار دارد. ارتباط معناداری بین رضایت شغلی و حمایت اجتماعی یافت نشد. میزان «استرس شغلی» و «حمایت اجتماعی» از طریق «سن، سابقه خدمت و اضافه کاری ماهانه» قابل پیش­بینی است. تفاوت معنا‌داری در میزان «استرس شغلی» مردان و زنان؛ هم­چنین در میزان «استرس شغلی»، «رضایت شغلی» و «حمایت اجتماعی» کارکنان مجرد و متأهل با ارجحیت کارکنان مجرد مشاهده شد. نتایج نشان داد پایین بودن میزان استرس نشان­دهنده­ی کم بودن انگیزه­ی کارکنان در ارتباط با کار است. فقدان ارتباط معنادار بین رضایت شغلی و حمایت اجتماعی بیان­گر تأثیر کم رضایت شغلی از زیرمقیاس­هایی تحت پوشش حمایت اجتماعی در مقایسه با سایر عوامل است. رابطه­ی مثبت بین استرس و حمایت اجتماعی، مدیران را ملزم به اتخاذ راهکارهایی جهت افزایش حمایت اجتماعی و افزایش انگیزه، می­کند.