وضعیت و نقش سیاسی یهودیان در روزگار خسروپرویز
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران باستان، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrm.2019.263607.629809چکیده
یهودیان بهعنوان اقلیتی دینی از دیرباز در خاور نزدیک سکونت داشتند و در روزگار ساسانیان، برخی از آنها در قلمرو ایران و برخی دیگر در قلمرو بیزانس زندگی میکردند. روزگار خسروپرویز یکی از مقاطع مهم تاریخ ساسانیان است که در آن شاهد شورش بهرام چوبین و جنگهای بیست و پنج سالۀ ایران و بیزانس هستیم و گزارشهایی از وضعیت یهودیان در طی این رویدادها داریم. در آن زمان، یهودیان ساکن در قلمرو بیزانس تحت فشار دینی شدید امپراتوری مسیحی زمان خویش قرار داشتند و برای رها ساختن خود از آن وضعیت شورش کردند، به سپاهیان ایران پیوستند و به ویژه در فتح بیتالمقدس نقش مهمی ایفا کردند. خسروپرویز نیز آنها را در ادارۀ برخی از مناطق فلسطین سهیم کرد. بسیاری از پژوهشگران بر این باور هستند که خسروپرویز، پس از چند سال، به دلیل اهمیت بیشتر مسیحیان منطقه سیاست خود را در قبال یهودیان تغییر داد و آنها را سرکوب کرد. ما در این مقاله منابع آن دوران را دوباره بررسی کردهایم و به نتیجه متفاوتی رسیدهایم، مبنی بر اینکه یهودیان تا پایان روزگار خسروپرویز اقتدار خود را حفظ کرده و در شرایط مناسبی به سر میبردند.