بررسی رابطه بین حالتهای مثبت روانشناختی با رضایتمندی شغلی در مدرسان
نویسندگان
1 ﻋﻀﻮ ﻫﻴﺎت ﻋﻠﻤﻲ و ﻣﺪﻳﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺮ داﻧﺸﮕﺎﻫﻲ رﻳﺰی و ﻧﻈﺎرت ﻣﻮﺳﺴﻪ آﻣﻮزش ﻋﺎﻟﻲ
2 داﻧﺸﺠﻮی دﻛﺘﺮای ﻣﺸﺎوره، ﻣﺪرس داﻧﺸﮕﺎه ﺟﺎﻣﻊ ﻋﻠﻤﻲ ﻛﺎرﺑﺮدی ﻣﺮﻛﺰ بوکان
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین حالتهای مثبت روانشناختی با رضایتمندی شغلی در مدرسان مراکز وابسته به موسسه آموزش عالی علمی – کاربردی جهاد دانشگاهی استان تهران انجام شد. جامعه آماری شامل کلیهی مدرسان مراکز وابسته به موسسه آموزش عالی علمی – کاربردی جهاد دانشگاهی استان تهران در سال تحصیلی 93-1394 است که حجم کامل آن برابر210 نفر است از این تعداد با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، 118(50 زن و 68 مرد) نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها عبارتاند از: پرسشنامه حالتهای مثبت روانشناختی رجایی و همکاران و پرسشنامه رضایت شغلی هستند. تحلیل آماری با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون و آنالیز واریانس چندمتغیره در نرمافزار spss صورت گرفت. یافتهها نشان داد که بین حالتهای مثبت روانشناختی و رضایتمندی شغلی رابطه معنیدار مثبت (01/0 ≥P) وجود دارد. تحلیل رگرسیون نشان داد، بین مولفههای حالتهای مثبت روانشناختی و رضایتمندی شغلی نیز رابطه معنیدار مثبت (01/0 ≥P) وجود دارد و مولفههای حالتهای مثبت روانشناختی 66 درصد از واریانس رضایتمندی شغلی را تبیین مینمایند. همچنین نتایج آنالیز واریانس چندمتغیره نشان داد، بین نمرات زنان و مردان در مولفههای حالتهای مثبت روانشناختی تفاوت وجود ندارد اما بین نمرات دو گروه در رضایتمندی شغلی تفاوت معنیدار (01/0 ≥P) وجود دارد. عواطف مثبت یکی از عوامل موثر در رضایت شغلی است، پیشنهاد میگردد که توجه به عواطف مثبت بهعنوان یکی از راهکاراهای افزایش رضایتمندی شغلی در سازمانها و موسسات بهکار رود.