مدل پایداری شرکتی مبتنی بر تحول دیجیتال، نوسازی استراتژیک و خلق ارزش

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22070/cs.2022.15280.1168
چکیده

امروزه پیدایش مفهوم تحول دیجیتال به معنای ایجاد تغییرات اساسی در رویکردهای تولید و ارائه محصول و خدمت می‌باشد که بقا و پایداری کسب‌وکارها را تحت تاثیر قرار داده است؛ از سوی دیگر به دلیل نقش مهمی که شرکت‌ها در مسئولیت‌پذیری نسبت به جامعه دارند، پایداری شرکتی بسیار مورد توجه محققان قرار گرفته است. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه تحول دیجیتال و پایداری شرکت‌های حوزه فناوری اطلاعات با تبیین نقش نوسازی استراتژیک و خلق ارزش می‌باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شرکت‌های دانش بنیان تولیدی نوع دو حوزه فناوری‌اطلاعات است و نمونه آماری نیز شامل 247 شرکت می‌باشد که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه می‌باشد که پایایی آن با میزان آلفای‌ کرونباخ 766/0 تایید شده‌است. همچنین به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش کمی، مدل‌یابی معادلات ساختاری در قالب نرم‌افزار Smart PLS استفاده شده‌است. نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر بیانگر تاثیر تحول دیجیتال در سطح اطمینان 95 درصد بر پایداری شرکت‌های حوزه فناوری‌اطلاعات می‌باشد، همچنین نقش میانجی‌گری نوسازی ‌استراتژیک و خلق ارزش  نیز در سطح اطمینان 95 درصد در رابطه بین تحول دیجیتال و پایداری شرکتی تایید گردید. نوسازی استراتژیک نیز بر خلق ارزش تاثیر مثبت و معنادار دارد.