راهبرد ملی توسعۀ پایدار: چالشها و فرصتها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 استادیار گروه روابط بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jpq.2018.243863.1007158چکیده
بهمنظور مقابله با چالشهای معاصر فراروی بشر همچون توسعۀاقتصادی لجامگسیخته، نابرابریها، فقر و گرسنگی، و تخریب محیط زیست، جامعۀ بینالمللی «توسعۀ پایدار» را بهعنوان یک راهحل و فرایند، با سه رکن توسعۀ اقتصادی، توسعۀ اجتماعی و حفاظت از محیط زیست که بر هم اثر متقابل دارند، پذیرفت. در این زمینه، نمایندگان دولتها با همکاری جوامع مدنی، «اهداف توسعۀ هزاره» و «اهداف توسعۀ پایدار» را در طی فرایندهای مذاکراتی دشوار در دو مرحله تهیه و تصویب کردند. بر همۀ دولتها فرض است که بهمنظور تأمین منافع ملی و حفظ ارزشهای جوامع خود از یکسو و همکاری و مشارکت در تحقق توسعۀ پایدار در چارچوب تلاشهای بینالمللی از سوی دیگر، «راهبردهای ملی توسعۀ پایدار» را تهیه و تصویب کنند.روشن است که دولتها در این فرایند درازمدت پیچیده با چالشها و فرصتهایی روبهرو خواهند شد که لازمۀ موفقیت در آنها، مشارکت مردم در روند تصمیمگیری و اجرا و همچنین همکاری کامل در سطوح ملی، منطقهای و بینالمللی است. توصیه میشود که دولت ج. ا. ایران نیز بهمنظور مقابله با بحرانهای گوناگون اقتصادی، اجتماعی و محیط زیست پیش رو و همگام با بسیاری از دولتهای دیگر، یک راهبرد ملی جامع توسعۀ پایدار متناسب با منافع ملی و ارزشهای خاص خود را تهیه و اجرا کند.