مطالعه و بررسی رفتار غلظتدهندههای همگرای پلییورتانی با طول قسمت آبدوست مناسب
نویسندگان
1 گروه پلییورتان، الیاف و نانوپلیمرها، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران
2 گروه پلییورتان، الیاف و نانوپلیمرها، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران
doi
چکیده
یکی از اعضای مهم غلظتدهندههای همگرا، غلظت دهندههای پلییورتانی میباشند. این مواد دارای یک بدنه آبدوست با دو سر آبگریز هستند. به منظور بررسی اثر طول قسمت آبدوست بر عملکرد غلظت دهندههای همگرای پلییورتانی، ابتدا اثر وزن مولکولی پلیاتیلن گلیکول مورد بررسی قرار گرفت و مقدار بهینه مشخص شد. سپس با استفاده از این مقدار بهینه، مناسبترین نسبت مولی گروههای ایزوسیانات به گروههای هیدروکسیل در ساخت غلظتدهنده پلییورتانی مشخص گردید. با استفاده از این نتایج، یک غلظتدهنده با ساختار بهینه سنتز گردید و عملکرد این غلظت دهنده مدل در آب و یک رزین پایه آبی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. غلظت دهنده ساخته شده بازده غلظت دهندگی بسیار خوبی از خود نشان داد.