بررسی رابطة خودپنداره، کیفیت زندگی و سلامت روانی مربیان مهدکودک استان تهران
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه اﻟﺰﻫﺮا
4 دانشگاه تهران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه خودپنداره با کیفیت زندگی و سلامت روانی مربیان مهدکودک استان تهران است. این پژوهش از نوع همبستگی است، که در آن از سه پرسشنامه خودپنداره بک، مقیاس کوتاه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت و سلامت عمومی استفاده شد. جامعه آماری شامل مربیان مهدکودک که در سال 1391 در استان تهران مشغول به فعالیت بود، که بهروش تصادفی ساده 289 نفر انتخاب شدند. دادهها از طریق همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج این پژوهش نشان داد که زیرمقیاسهای خودپنداره بک با زیر مقیاسهای سلامت عمومی رابطه مستقیم و معناداری را نشان میدهد. تمام زیرمقیاسهای آزمون خودپندارهی بک با زیرمقیاسهای کیفیت زندگی و کیفیت زندگی بهصورت کلی و همچنین سلامت روانی و زیرمقیاسهای آن ارتباط مستقیم و معنیداری دارند. همچنین بیشتر مؤلفههای خودپنداره میتوانند زیرمقیاسهای کیفیت زندگی و سلامت روانی را پیشبینی نمایند. بنابراین بهنظر میرسد که تلاش برای ارتقا خودپنداره، گامی مؤثر در جهت اعتلای سلامت روانی و کیفیت زندگی مربیان مهد است.