بررسی نقش میانجی نوگرایی سازمانی و نقش تعدیلگر پویایی بازار بر رابطه قابلیت حسگری بازار و عملکرد شرکت
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ایران.
doi
10.22070/cs.2021.13834.1056چکیده
با در نظر گرفتن رشد سریع بازارها و خواستههای متنوع مصرفکنندگان، سیستمهای سنتی بازاریابی، نمیتوانند بهطور اثربخشی نیازهای مصرفکنندگان را شناسایی کنند، لذا شرکتها بایستی از سیستمهای نوین حسگری بازار استفاده کنند. این مقاله ادبیات موجود در حوزه نوگرایی سازمانی و بازاریابی نوین را مرور کرده و سپس چارچوبی را پیشنهاد میکند که قابلیت حسگری بازار، نوگرایی سازمانی و عملکرد شرکت را به هم پیوند میدهد. با استفاده از تئوری قابلیت پویا، چارچوبی که باعث ایجاد نوآوری بهعنوان واسطه در رابطه بین قابلیت حسگری بازار و عملکرد شرکت میشود را ارائه میدهد و نقش تعدیلکننده عامل محیطی (پویایی بازار) بر رابطه بین نوگرایی سازمانی و عملکرد شرکت را بررسی میکند. جامعه موردمطالعه کارکنان نمایندگیهای شرکت ایرانخودرو در تهران بود. بر اساس نمونهگیری در نرمافزار G*Power برآورد نمونه 130 نفر بود اما برای رفع اثر پرسشنامههای ناقص 200 پرسشنامه بین نمونه موردنظر توزیع شد که از میان آنها 173 پرسشنامه تکمیل شده مورد تحلیل قرار گرفت. سوالات پرسشنامه از مطالعات معتبر استخراج شدند. دادههای گرداوری شده با نرمافزار warppls.v7 مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که حسگری بازار بر عملکرد و نوگرایی سازمانی تأثیر مثبت و معنادار دارد. نقش میانجیگری نوگرایی بر رابطه بین حسگری بازار و عملکرد نیز مورد تائید قرار گفت. همچنین، نقش تعدیلی پویایی بازار نیز مثبت و قابلتوجه برآورد شد.
