کاربرد سازوکارهای دفاع روانی در سیاست: بایستههای درک رفتار سیاستمداران
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دورۀ دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22059/jpq.2019.238870.1007107چکیده
شناسایی نحوۀ استفاده از انواع سازوکار دفاعی بهویژه در سیاستمداران میتواند بخشی از رفتار سیاسی آنها در گذشته یا حال را برای ما آشکار کند. همۀ افراد در زندگی روزمره بهویژه موقعیتهای حساس از سازوکارهای دفاعی استفاده میکنند، سیاستمداران نیز از این وضعیت مستثنا نیستند؛ اما نحوۀ استفاده از سازوکارهای دفاعی متفاوت است. پرسش اصلی مقالۀ حاضر این است که چه پیوندی میان انواع سازوکار دفاع روانی و سیاست با تکیۀ بیشتر بر رفتار سیاستمداران مختلف وجود دارد و این سازوکارها در رفتارهای سیاسی و سیاستمداران چگونه میتواند ما را در شناسایی زوایای شخصیتی آنها کمک کند؟ فرضیۀ اصلی پژوهش حاضر این است که شناخت رفتار سیاسی سیاستمداران از طریق سازوکارهای دفاعی روانی، به شناسایی شخصیت آنها بسیار کمک میکند. سیاستمدارانی که از سازوکارهای دفاعی رشدنایافته و نوروتیک استفاده میکنند، خطرهای بیشتری را متوجه جامعۀ خود و جامعۀ بینالمللی میکنند. در مقابل سیاستمدارانی که از دفاعهای روانی رشدیافته استفاده میکنند، برای پستهای سیاسی، رفتار سیاسی اطمینانبخشتری خواهند داشت. اغلب سیاستمداران بهویژه در حکومتهای بسته از دفاعهای روانی رشدنایافته بهره میگیرند. به همین دلیل، تأثیراتی که این افراد بهصورت شخصی در رفتار جمعی میگذارند، در ساختار روان جمعی تا مدتها نهادینه میشود.