بررسی جهت‌های توسعة مناطق حاشیه‌نشین شهر اهواز با استفاده از GIS و RS

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و GIS، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

شهر اهواز از جمله کلان‌شهرهایی است که حاشیه‌نشینی یکی از مسائل مهم آن به‌شمار می‌آید. پژوهش حاضر بر آن است تا جهت گسترش محله‌های حاشیه‌نشین شهر اهواز را در چند دهه اخیر مورد ارزیابی قرار دهد. برای این کار سه نوع دادة مختلف جمع‌آوری و تهیه گردید: نقشة حریم قانونی شهر، نقشة کاربری اراضی حاصل از طبقه‌‌بندی تصاویر ماهواره‌ای، و نقشة کاربری اراضی شهری (طرح جامع و تفصیلی). ابتدا مساحت اختصاص‌یافته به محله‌های حاشیه‌نشین در تمام جهت‌ها برای هر یک از داده‌های ذکر شده به‌دست آمد. سپس با مقایسة مساحت در دو دوره، میزان توسعة محله‌ها در هر یک از جهت‌های جغرافیایی محاسبه گردید. در پایان، با مقایسة نتایج به‌دست آمده، میزان توسعة محله‌های حاشیه‌نشین در جهت‌های مختلف، به ترتیب سه جهت شمال غربی (NW)، جنوب (S) و جنوب غربی (SW) به عنوان جهت‌های غالب توسعه مشخص گردید. مقایسة نتایج با نقشة موانع توسعة محله‌ها، نشان می‌دهد که با وجود موانعی که بر سر راه توسعة محله‌ها ذکر شده است، گسترش آنها همچنان ادامه دارد. درنهایت برای پیش‌گیری از توسعة این مناطق، ایده‌هایی از قبیل ایجاد کمربند سبز، نظارت بر ساخت‌وساز، واگذاری زمین‌های قانونی و موارد دیگر پیشنهاد شده است.