سیاست تنشزدایی روحانی در قبال آمریکا؛ اهداف و موانع
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، ایران
doi
10.22059/jpq.2019.230796.1007038چکیده
روحانی بعد از به قدرت رسیدن در سال 1392 تنشزدایی در سیاست خارجی بهخصوص در ارتباط با آمریکا را سرلوحۀ امور خود قرار داد. از دیدگاه روحانی، با توجه به نیاز کشور به سرمایهگذاری خارجی برای حل مشکلات اقتصادی از یک طرف و تسلط ایالات متحدۀ آمریکا بر شرکتها و نهادهای اقتصادی جهان از طرف دیگر ضرورت دارد که سیاست خارجی ایران بهسمت تنشزدایی با آمریکا سوق داده شود. مرکز ثقل و کانون اصلی تنشزدایی با کشورهای غربی بهخصوص ایالات متحدۀ آمریکا، مهمترین برنامۀ راهبردی روحانی تلقی شد. پرسشی که این پژوهش درصدد پاسخ به آن است چنین است: سیاست تنشزدایی روحانی در قبال آمریکا با چه فرصتها و موانعی مواجه است؟ فرضیۀ این تحقیق که با متدولوژی تحلیلی و تبیینی و با استفاده از کتابها و مقالات مستخرج از فصلنامهها و منابع اینترنتی نگاشته شده این است: هدف روحانی از اتخاذ سیاست تنشزدایی ارتقای امنیت، توسعه و عادیسازی سیاست خارجی ایران است؛ اما این سیاست با به قدرت رسیدن ترامپ، تغییر نخبگان اجرایی در آمریکا، اتخاذ سیاست خصمانۀ این کشور در قبال جمهوری اسلامی ایران و تشدید فعالیت مخالفین تنشزدایی در سطوح فروملی، منطقهای و بینالمللی با چالش اساسی مواجه شده است.
