مسئولیت بینالمللی ناتو در بحرانهای ژئوپلیتیک از منظر حقوق بشردوستانه بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
2 دانشجوی دوره دکتری حقوق بین الملل عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قشم
3 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استادیار دانشکده حقوق، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2021.135724چکیده
هدف این پژوهش، تبیین مسئولیت بینالمللی ناتو در بحرانهای ژئوپلیتیک از منظر حقوق بشردوستانه بینالمللی است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی است. شواهد نشان میدهد، گسترش روزافزون ناتو بهعنوان یک سازمان نظامی بینالمللی در عرصه روابط بینالملل ازیکطرف باعث تحکیم روابط و مناسبات بینالمللی شده است و از طرف دیگر باعث ایجاد مشکلات و ابهاماتی در چگونگی عملکرد و بهتبع آن پذیرش مسئولیت توسط این نهاد بینالمللی گردیده است. در این میان ماهیت خاص ناتو سبب ابهامات بیشتری در حقوق بینالملل بهخصوص در زمینه اجرای قواعد مسئولیت بینالمللی شده است. ماهیت نظامی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) سبب پررنگتر شدن نقش اعضاء در عملکرد و جهتدهی به فعالیتهای سازمان شده است. در نتیجه این مسئله میتواند در انتساب اعمال و ایجاد نوعی مسئولیت دوگانه یا مسئولیت همزمان اعضاء و سازمان مؤثر باشد. پیشنهاد میشود در ساختار ملل و مواد منشور ملل متحد تغییراتی ایجاد شود تا مسئولیت ناتو بهعنوان یک سازمان نظامی از راهبرد دغدغه حقوق ملتها به حقوق افراد تبدیل گردد.
