جدال هویتی گفتمانهای توسعه در تاریخ معاصر ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه روابط بینالملل دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز
doi
10.22059/jpq.2018.245467.1007176چکیده
جریان هویتی از توسعه در ایرانبا قرائتهای چارچوبی و برداشتهای متفاوت دورهای همراه بوده است که دولتها (حاکمیتها) متولی آن بودهاند؛ همانگونه که اصلاحات و توسعه در عصر قاجار بهمنظور رهایی از عقبماندگی و رساندن تقریبی بخشهایی از ساختار شبهدولتی قاجار به توسعه بود، در دورۀ پهلوی دوم با اصلاحات دولتی برای پر کردن خلأ مشروعیتی همراه بود و در دورۀ جمهوری اسلامی نیز با خلأ پارادایمی و گفتمانی در زمینۀ علمی توسعه توأم بوده است. این مقاله با مفاهیمی چون توسعه، هویت و دولتها در ایران و تضاد تاریخی در رویکردهای هویتی- دولتمحور به توسعه و با استعانت و استفاده از روش تحلیلی- تاریخی، درصدد بررسی و واکاوی دلایل ناموفق بودن رویکردهای توسعه در ایران با توجه به ویژگیهای هویتی حاکمیتها در سه دورۀ تاریخی قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی است.