بررسی تأثیر تنش شوری روی صفات فیزیولوژی و بیوشیمیایی ژنوتیپهای مرکبات
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات مرکبات کشور
2 دانشگاه زنجان - گروه علوم باغبانی
3 سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی
4 موسسه تحقیقات مرکبات کشور
5 دانشگاه زنجان - گروه علوم باغبانی
doi
10.22067/jhorts4.v0i0.31371چکیده
مرکبات جزء گیاهان حساس به شوری هستند، اما میزان تحمل ارقام مختلف در این گروه به شوری متفاوت است. در این پژوهش با هدف شناسایی ژنوتیپهای مرکبات متحمل به شوری، آزمایشی گلخانهای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارها در چهار سطح کلرید سدیم (صفر، 2، 4 و 6 دسیزیمنس بر متر) روی دانهالهای ششماهه 10 ژنوتیپ ناشناخته مرکبات همراه با نارنگی کلئوپاترا و سیتروملو، بهترتیب بهعنوان شاهد متحمل و حساس به شوری بوده است. بستر حاوی نسبتهای برابر از پرلیت، ماسه و خاک باغچه بودند. صفات اندازهگیری شده شامل: وزنتر و خشک اندامهای هوایی و ریشه، میزان نسبی آببرگ، تعداد روزنه، کلر و سدیم برگ و ریشه، کلروفیل کل، پرولین، پراکسیداسیون لیپیدها و فعالیت آنزیم پراکسیداز بوده است. نتایج نشان داد که اثر متقابل ژنوتیپ و سطح شوری در میزان نسبی آببرگ، تعداد روزنه و سدیم ریشه اختلاف معنیداری نداشت ولی صفات دیگر در سطح 1 درصد و میزان کلروفیل کل در سطح 5 درصد معنیدار شدند. با افزایش سطوح شوری، کمترین میزان تجمع سدیم برگ در ژنوتیپ G9 با 28/0 درصد و بیشترین مربوط به ژنوتیپ G6 با 53/0 درصد تعلق داشت. بیشترین میزان کلر برگ در ژنوتیپ G6 با 1/3 درصد و کمترین در ژنوتیپ G11 با 7/1 درصد بدست آمد. همچنین در ژنوتیپ G9، مقدار پراکسیداسیون لیپیدها با مقدار 14 میلیمولار، نسبت به سایر ژنوتیپها افزایش کمتری داشت. از میان ژنوتیپها، ژنوتیپ G9 تحمل بیشتری در برابر تنش شوری از خود نشان داد که از آن میتوان در برنامههای بهنژادی بهره جست.