بررسی تطبیقی شدت جزایر حرارتی بر اساس هندسة شهری (مطالعة موردی: محلات کوی ولیعصر و شنب غازان شهر تبریز)
نویسندگان
1
2
doi
10.22059/jhgr.2021.311999.1008192چکیده
این پژوهش با هدف شبیه سازی و محاسبه حداکثر شدت جزایر حرارت شهری ( UHI max ) با توجه به شرایط هندسة شهری در مناطق کوی ولیعصر و شنب غازان تبریز با استفاده از معادلة عددی- نظری Oke انجام شده است. برای اجرای این کار، نخست هندسة محلات مورد نظر با توجه به شعاع 20متری در کوی ولیعصر و 15متری در شنب غازان از محور معابر به بلوکهای مجزایی تقسیم بندی شد و سپس نسبت عرض معابر و ارتفاع بناها ( H / W ) در نرمافزار GIS محاسبه و در پایان بر اساس معادلة Oke ، UHI max محاسبه و شبیه سازی شد. نتایج حاصل از این شبیه سازی نشان داد که در محلات مورد مطالعه هر چه بناها بلندمرتبه تر و عرض معابر کمتر باشد میزان UHI max بیشتر است و هر قدر عکس این شرایط حاکم باشد مقدار UHI max نیز کمتر خواهد بود. همچنین، مشخص شد که در کوی ولیعصر، از میان 10 بلوک، بلوک D با c ° 9 / 1 و بلوک H با ° c 2 / 8 دارای کمترین و بیشترین مقدار UHI max است. در منطقة شنب غازان نیز بلوک G با ° c 8 / 0 کمترین و بلوک B با ° c 8 / 6 بیشترین UHI max را به خود اختصاص داده اند. برآورد حاصل از مدل رگرسیون نیز نشان داد که عرض معابر در محلات مورد نظر نسبت به ارتفاع ساختمان ها اثر بیشتری در تغییرات UHI max دارد. همچنین، نتایج حاصل از دمای سطح زمین نیز نشان داد که کوی ولیعصر در دو فصل زمستان و تابستان به ترتیب بیشترین و کمترین دما را دارد؛ در حالی که در منطقة شنب غازان تفاوت چندانی نداشته و دما در سطح پایینی قرار دارد.