بازاندیشی در تکثرگرایی وجودشناختی: نقد دو پیشفرض نادرست
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری منطق فلسفی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.30479/wp.2025.21292.1134چکیده
تکثرگرایی وجودشناختی، رویکردی در فراوجودشناسی است که دههای از معرفی نظاممند آن میگذرد، اما هنوز صورتبندیای دقیق و شرح و تبیینی بهسامان، از آن در دست نیست. همچنین، ازآنجاکه تکثرگرایی وجودشناختی ادبیاتی نو را در فلسفه تحلیلی موجب شده، این باور را القا کرده که رویکردی نوپا در وجودشناسی است که پیشینه و سابقهای چشمگیر ندارد. مقاله پیش رو وقف همین دو کار شده است؛ نخست، نشان داده که چگونه تکثرگرایی وجودشناختی در دورههای گوناگون تاریخ فلسفه، طرفدارانی برجسته داشته، بهگونهایکه میتوان گفت رویکرد غالب در تاریخ وجودشناسی است. دوم، نشان داده که تکثرگرایی وجودشناختی در دهه گذشته در دو صورتبندی متفاوت و گویی بیربط پی گرفته شده است؛ بهگونهایکه هر صورتبندی دربردارنده پیشفرضها، دغدغهها، استدلالها و پیامدهایی گوناگون است. صورتبندی نخست، ساختار متافیزیکی جهان را در کانون توجه دارد و جهان را متشکل از امرهای واقع میداند که در نحوه بودن خویش یکدست نیستند، درحالیکه صورتبندی دوم، به توصیفهای وجودشناختی از جهان میپردازد و بر این امر متمرکز است که میتوان توصیفات وجودشناختی متفاوت و متعارضی از جهان پیش نهاد.