کاربرد شاخصهای زیستی برای سنجش سلامت خاک
نویسندگان
1 استاد بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22092/sbj.2025.370174.283چکیده
خاک بهعنوان یکی از اجزای مهم محیطزیست، تأمینکننده اصلی غذا و تداوم بخش حیات در کره زمین است. امروزه، حفظ سلامت خاک و تنوع زیستی آن در اغلب کشورها مورد توجه قانونگذاران و تولیدکنندگان محصولات غذایی قرار گرفته است. ورود آلایندههای صنعتی و کشاورزی، گسترش شوری، تغییرات اقلیمی و مدیریتهای نامناسب اراضی، تهدیدگرهای اصلی سلامت خاک هستند. گرچه در ارزیابی سلامت خاک، پارامترهای شیمیایی و فیزیکی نیز اهمیت دارند ولی پارامترهای زیستی به دلیل پاسخ سریع به تغییرات محیطی، جایگاه ویژهای دارند. بدیهی است، با توجه به تعداد زیاد پارامترهای زیستی و ماهیت متفاوتشان، نمیتوان تعداد انبوهی از آنها را در یک کار تحقیقی، اندازهگیری نمود. لذا داشتن دانش کافی از ماهیت پارامترها، سبب انتخاب درست آنها بر اساس اهداف خواهد شد و از هزینههای غیرضروری جلوگیری میشود. در این مقاله، مجموعه روشهای (1) میکروبیولوژیک شامل فعالیت، تراکم جمعیت و زیستتوده میکروبی (2) بیوشیمیایی شامل فعالیت انواع آنزیمهای مطرح در چرخه عناصر غذایی، (3) بررسی تنوع زیستی از طریق کشت مستقیم، تکنیکهای مولکولی بر مبنایDNA یا RNA، بکارگیری مارکرهای بیوشیمیایی نظیر اسیدهای چرب فسفولیپیدی، (4) برهمکنشهای میکروب-گیاه در ریزوسفر شامل تثبیتکنندههای نیتروژن همزیست یا آزادزی و همزیستی میکوریزی، مورد تجزیهوتحلیل قرار میگیرند. همچنین با توجه به هزینههای زیاد و زمانبر بودن سنجشهای میکروبیولوژیک، راهکارهای جدید مبتنی بر بکارگیری اطلاعات ماهوارهای و یا تخمین شاخصها از روی پارامترهای زودیافت، در این مقاله معرفی خواهند شد.