مدرنیته، جهانی‌شدن و پدیدۀ تروریسم مدرن و پسامدرن

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشجوی دکتری مسائل ایران، دانشکدۀ علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا

doi
10.22059/jpq.2018.204468.1006767
چکیده

فهم پدیدۀ تروریسم در عصر جهانی‌شدن و ارتباط میان آن دو، با توجه به تحولات صورت‌گرفته در فضای فکری مدرنیته امکان‌پذیر است. مدرنیته، تنها عامل ظهور گروه‌های تروریستی نیست؛ بلکه از عوامل اصلی بروز تروریسم مدرن و پسامدرن است. آنچنان که می‌توان در یک دسته‌بندی کلی از سه گروه متفاوت تروریست نام برد: تروریست‌های سنتی، مدرن و پسامدرن. تروریست‌های مدرن و پسامدرن برآمده از تحولاتی هستند که با موج فزایندۀ مدرنیته و به‌تبع آن جهانی‌شدن پا به عرصه گذاشته‌اند. در تمام تحرکات صورت‌گرفته از سوی این دو گونه می‌توان نشانه‌ها و رگه‌های جدی از ستیز و دشمنی با جهانی‌شدن را مشاهده کرد؛ در صورتی که تروریست‌های سنتی با روشیدیگر فعالیت می‌کردند. اهداف تروریست‌های سنتی محدود بود؛ در حالی که تروریست‌های مدرن و پسامدرن اهداف خود را فراتر از اشخاص سرشناس و ترور مسئولان دولتی انتخاب می‌کنند. همانند اندیشۀ مدرنیته که هیچ محدودکننده‌ای را نمی‌پذیرد، تروریست‌های مدرن و پسامدرن نیز راهی را برای تفکراتشان راهِ برداشته ‌نشدنی نمی‌دانند. مکتوب پیش‌رو می‌کوشد تا نشان دهد که پدیدۀ تروریسم مدرن و پسامدرن برخلاف تروریسم سنتی واکنشی به پیامدهای مدرنیته و جهانی‌شدن است.