تحلیل عوامل جاذبه‌های طبیعی ورزشی مؤثر بر توسعۀ گردشگری ورزشی استان هرمزگان

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت ورزش دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 کارشناسی‌ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور، شهر ری، ایران، دبیر آموزش و پرورش، بندرعباس، ایران

3 استاد تمام گروه مدیریت ورزش دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22089/smrj.2019.1597
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی مهم­ترین جاذبه­های طبیعی مؤثر بر توسعه گردشگری ورزشی استان هرمزگان از دیدگاه کارشناسان ورزشی و گردشگری انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش، 167 نفر (19 نفر کارشناسان بخش گردشگری سازمان میزاث فرهنگی، 60 نفر کارشناسان آژانس­های مسافرتی فعال در زمینه تورگردانی، 88 نفر کارشناسان هیئت­های ورزشی کوهنوردی، قایق­رانی، شنا، سوارکاری، دوچرخه­سواری، تیراندازی، دو و میدانی و ورزش­های همگانی) بودند. این پژوهش به روش توصیفی و گردآوری داده­ها به شیوه میدانی انجام شد. نمونه‌گیری از نوع طبقه ­ای و به‌صورت تمام‌شماری در هر طبقه انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده ­ها، پرسشنامۀ  محقق‌ساخته بود . روایی محتوایی پرسشنامه توسط افراد صاحب‌نظر ارزیابی شد و با پایایی ضریب همبستگی آلفای کرونباخ  (93/0= α) تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها  از روش آماری تحلیل عاملی تأییدی بهره گرفته شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که «جاذبه‌های مربوط به آب گرم و طبیعت‌درمانی» با بار عاملی 84/0، «جاذبه‌های مربوط به تپه‌نوردی و طبیعت‌گردی» با بار عاملی 76/0 و «جاذبه‌های مربوط به ورزش‌های ساحلی، آبی و تابستانی» با بار عاملی 73/0 از اهمیت بیشتری در توسعه گردشگری ورزشی استان هرمزگان برخوردارند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، ورزش‌های بومی مانند شترسواری از توانمندی‌های ورزشی خاص و بومی منطقه هرمزگان است؛ بنابراین توجه به ورزش‌های بومی سنتی، راهبردی مفید و مؤثر برای توسعه گردشگری ورزشی در این استان محسوب می‌شود.