تحلیل عوامل جاذبههای طبیعی ورزشی مؤثر بر توسعۀ گردشگری ورزشی استان هرمزگان
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت ورزش دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناسیارشد مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور، شهر ری، ایران، دبیر آموزش و پرورش، بندرعباس، ایران
3 استاد تمام گروه مدیریت ورزش دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22089/smrj.2019.1597چکیده
این پژوهش با هدف بررسی مهمترین جاذبههای طبیعی مؤثر بر توسعه گردشگری ورزشی استان هرمزگان از دیدگاه کارشناسان ورزشی و گردشگری انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش، 167 نفر (19 نفر کارشناسان بخش گردشگری سازمان میزاث فرهنگی، 60 نفر کارشناسان آژانسهای مسافرتی فعال در زمینه تورگردانی، 88 نفر کارشناسان هیئتهای ورزشی کوهنوردی، قایقرانی، شنا، سوارکاری، دوچرخهسواری، تیراندازی، دو و میدانی و ورزشهای همگانی) بودند. این پژوهش به روش توصیفی و گردآوری دادهها به شیوه میدانی انجام شد. نمونهگیری از نوع طبقه ای و بهصورت تمامشماری در هر طبقه انجام شد. ابزار جمعآوری داده ها، پرسشنامۀ محققساخته بود . روایی محتوایی پرسشنامه توسط افراد صاحبنظر ارزیابی شد و با پایایی ضریب همبستگی آلفای کرونباخ (93/0= α) تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش آماری تحلیل عاملی تأییدی بهره گرفته شد. یافتههای پژوهش نشان داد که «جاذبههای مربوط به آب گرم و طبیعتدرمانی» با بار عاملی 84/0، «جاذبههای مربوط به تپهنوردی و طبیعتگردی» با بار عاملی 76/0 و «جاذبههای مربوط به ورزشهای ساحلی، آبی و تابستانی» با بار عاملی 73/0 از اهمیت بیشتری در توسعه گردشگری ورزشی استان هرمزگان برخوردارند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، ورزشهای بومی مانند شترسواری از توانمندیهای ورزشی خاص و بومی منطقه هرمزگان است؛ بنابراین توجه به ورزشهای بومی سنتی، راهبردی مفید و مؤثر برای توسعه گردشگری ورزشی در این استان محسوب میشود.