بررسی نقش اقتصاد ایران بر الگو مسکن معاصر شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بین الملل کیش، جزیره کیش، ایران
2 گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران
3 دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2021.136747چکیده
مسکن به عنوان یکی از عناصر حیاتی زیست انسان و تأمین کنندة نیازهای مختلف او در مقیاس ملّی و بین المللی مورد توجّه است. همچنین مسکن اصلیترین بخش اقتصاد یک کشور است، چرا که از طریق آن وضعیت اقتصادی یک کشور نمود پیدا میکند. در این راستا هدف پژوهش حاضر دستیابی به مهمترین مسائل اقتصادی در جهت سیر تحولات کیفی مسکن در شهر تهران طی سالهای 1395-1399میباشد و فرضیه مطرح در نیل به این هدف این است که مهمترین مساله اقتصادی در مسکن شهر تهران طی سالهای 1395-1399 مساله درآمد اقشار مردمی و سرمایهگذاری در بخش مسکن است. حال پژوهش حاضر با استفاده ازروش تحقیق توصیفی- تحلیلی و ابزار کتابخانهای دریافت که در شهر تهران طی سالهای 1395 تا 1399 که اقتصاد کشور دچار بحران بود، دولتمردان و برنامهریزان به دنبال سرمایهگذاری بر بخش مسکن بودند. طی این سالها با توجه به کاهش و رکود وضعیت درآمد و اقتصاد مردم، خانهها به فضاهایی با متراژ بسیار پایین بدل شد و همین امر موجب ثبات و رکود در حوزه مسکن شد. به طوریکه در حوزه مسکن نرخ رشد اقتصادی با کاهش بیسابقه ای روبرو شده است. لذا در یک جمعبندی کلی میتوان اذعان نمود که رشد اقتصادی یک شهر با میزان درآمد مردم آن شهر و وضعیت کالبد معمارانه یک ساختمان دارای ارتباطی دوسویه است. زیرا در معماری امروز اقتصاد نقش پیش برنده و کاهنده دارد، اقتصاد به عنوان یک کنشگر در معماری بنا، در زیبایی آن، در ابعاد معنایی در ابعاد اجتماعی، در ابعاد سرمایه ملی و ... تاثیر میگذارد.
