اثر مقیاسبندی جغرافیایی زمینلرزههای منطقهای بر تحلیل ساختمانهای بتنآرمه با سیستم قاب خمشی
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات ژئوتکنیک لرزهای و بتن توانمند، گروه مهندسی عمران، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 کارشناس ارشد مهندسی زلزله، گروه مهندسی عمران، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2021.137388چکیده
امروزه با توجه به افزایش تعداد زمینلرزهها و همچنین رشد جمعیت و پیشرفت صنعت ساختمانسازی در مناطق شهری و روستایی، طراحی ساختمانها در مقابل نیروهای وارده بهویژه نیروی زلزله مورد توجه مهندسین قرار گرفته است. بنابراین برای تأمین ایمنی جانی و مالی باید ساختمانها عملکرد مناسبی در برابر بارهای وارده داشته باشند. در این پایاننامه، تاثیر مقیاس-بندی رکوردهای حوزه دور و نزدیک همزمان در چهار آییننامه شامل ASCE07-10،IBC2006 ،UBC97 و استاندارد 2800 ایران ویرایش چهارم مورد بررسی قرار گرفته است. از سه ساختمان 4، 7 و10 طبقه برای تحلیل ساختمانها به عنوان نماینده ساختمانهای کوتاه- و میانمرتبه استفاده شده است. نتایج تحلیل نشان داد که در ساختمانهای 4 و 7 طبقه استاندارد 2800 ایران ضوابط سختگیرانهتری نسبت به سایر آییننامهها دارد. اما با افزایش تعداد طبقات (سازه 10طبقه)، هر 4 آییننامه یک نوع عملکرد را دارند و بسته به نوع و مشخصات زلزله (PGA و Mw) میتوانند حداکثر شوند. در واقع میتوان بیان کرد برای ساختمانهای کوتاهمرتبه، استاندارد 2800 ایران نیازمند ضوابط مقیاسبندی جداگانهای میباشد. مقدار گریز در آییننامه07 ASCE مقدار 94% نسبت به استاندارد 2800 ایران کاهش داشته است. همچنین این نسبت برای آییننامه IBC2006، مقدار 93% و برای آییننامه97 UBC، 89% کاهش داشته است.