بررسی قابلیت آندروژنز و کالوس‌زایی در چهار رقم گوجه‌فرنگی (Lycopersicon esculentum Mill) به‌وسیله کشت بساک

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشگاه اشترالیای غربی/دانشکاه فردوسی مشهد

doi
10.22067/jhorts4.v0i0.36374
چکیده

به منظور بررسی پاسخ به آندروژنز و القاء کالوس از کشت بساک گوجه‌فرنگی، چهار رقم به نام‌های موبیل‌ هلند، بیکر، U. S. Agriseed و خرم انتخاب شدند. جهت تعیین مرحله مناسب توسعه میکروسپور برای کشت بساک بررسی‌های سیتولوژیکی در اندازه‌های مختلف طولی 9/7-2 میلی‌متری جوانه‌های گل انجام شد. برمبنای مطالعات سیتولوژیکی ‌در هر چهار رقم مورد آزمایش، جوانه‌های‌گل با اندازه طولی 9/4-4 میلی‌متر بدلیل داشتن بالاترین فراوانی میکروسپورهای مرحله میوز تا اواسط مرحله تک‌هسته‌ای، جهت کشت انتخاب شدند. جهت پیش‌تیمار از محلول کلشی‌سین 025/0 درصد در 4 درجه سانتی‌گراد به مدت 48 ساعت استفاده شد. سپس بساک‌ها در محیط‌ کشت‌ MS حاوی 2 میلی‌گرم بر لیتر IAA و 1 میلی‌گرم بر لیتر 2ip کشت شدند. روند تغییرات در فراوانی القاء کالوس و ضخامت کالوس‌ها در طی هشت هفته ثبت شد. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که ژنوتیپ‌های مورد مطالعه از نظر فراوانی نسبی القاء کالوس با هم اختلاف معنی‌داری دارند (0001/0 P