سنجش و تحلیل راهبردهای توسعة شهری با رویکرد توسعة پایدار با استفاده از منطق فازی (نمونة موردی: بندر بوشهر)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی
doi
10.22059/jhgr.2021.296308.1008071چکیده
شهر ، بهعنوان یک سیستم چندب ُ عدی و پویا ، همواره با چالشهای پیچیده و گستردهای روب ه روست. این پیچیدگیها سبب ش ده که برنامهریزان به دنبال رویکردهای نوین در برنامهریزی شهری باشند. از جمل ة این رویکردهای نوین، برنامهریزی راهبردی شهری است. بندر بوشهر با توجه به رشد روزافزون جمعیت در سالهای اخیر و افزایش رو به تزاید مسائل و مشکلات شهری در ابعاد گوناگون (کالبدی، اقتصادی، و فرهنگی)، با محدودیتهای متعددی مواجه بوده است. همین امر لزوم اتخاذ رویکردهای نوین جهت برنامهریزی آیندهنگرانه برای این شهر را آشکار می کند . هدف نگارندگان از این پژوهش آن است که با استفاده از وزندهی به شاخصهای راهبردی توسع ة بوشهر توسط متخصص ا ن برنامهریزی شهری و با رویکرد برنامهریزی راهبردی به اولویتبندی پیشرانهای توسعه دست یاب ن د. برای این هدف، از روش توصیفی- تحلیلی و همچنین روش پیمایشی (پرسشنامه) در قالب راهبردهای توسع ة شهری استفاده ش د که از نظر هدف کاربردی محسوب میشود. جامع ة نمون ة این پژوهش را سی نفر از کارشناسان حوز ة برنامه ریزی شهری تشکیل می دهند. برای وزندهی به راهبردها از اکسل و سیستم فازی استفاده ش د. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که در دو منطق ة شهر بوشهر اولویت بندی راهبردهای توسعه یکسان است و راهبردهای سامان دهی کالبدی- فضایی، دسترسی پایدار شهری، تقویت اقتصاد شهری، حکمروایی خوب شهری، زیست پذیری شهری ، و محیط زیست شهری به ترتیب اولویت های پیشران های توسع ة پایدار شهر بوشهر محسوب می شو ند. البته ، در اولویت بندی شاخص های فرعی در دو منطقه اندکی تفاوت وجود دارد. با توجه به نحو ة اولویت بندی پیشران های کلیدی، ابعاد کالبدی و اقتصادی در اولویت برنامه ریزی اند و مسائل زیست محیطی رتبه های پایین تری را به خود اختصاص داده اند.