بررسی اثرات توسعة شهری و روستایی بر میزان مصرف انرژی در شهرستان تبریز
نویسندگان
1
2
doi
10.22059/jhgr.2020.269914.1007813چکیده
رشد و توسع ة اقتصادی، اجتماعی ، و تکنولوژیکی در ارتباط با محیط زیست از مسا ئ ل مهم و پیچیده است، به طوری که چگونگی تعامل بخش انرژی، محیط زیست ، و رشد و توسعه از محورهای اصلی توسع ة پایدار هر کشوری محسوب میشود. از این رو ، در پژوهش حاضر به بررسی تأثیر توسعة شهری و روستایی بر میزان مصرف انرژی در دور ة زمانی 1379- 1393 در شهرستان تبریز پرداخته شده است. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و روش پژوهش آن توصیفی- تحلیلی است. برای جمعآوری اطلاعات و دادهها از مطالعات کتابخانهای، اسنادی ، و سازمانهای مرتبط استفاده شده است. شاخصهای تحقیق شامل ارزش افزود ة بخش صنعت، درآمد سران ة واقعی، تعداد وسایل نقلی ة موتوری ، و نرخ شهرنشینی است. در تجزیه و تحلیل دادهها از مدل STIRPAT تعمیم یافته و روشهای اقتصادسنجی استفاده شده است. برای بررسی ایستایی دادهها از دو روش فیلیپسپرون و دیکیفولر تعمیمیافته و در تخمین رابطه از روش ARDL ، آزمون بریوش گادفری ، و روش جارک- برا استفاده شده است. نتایج حاصل از برآورد مدلها حاکی از آن است که متغیرهای مدنظر در سطح معناداری بالایی دارای اثرگذاری مثبت بر روی مصرف انرژی هستند. تأثیر ارزش افزود ة بخش صنعت، درآمد سران ة واقعی، نرخ شهرنشینی ، و تعداد وسایل نقلی ة موتوری بر مصرف سران ة انرژی به ترتیب 504 / 0، 99 / 1، 225 / 3 ، و 134 / 0 است ؛ یعنی در بلندمدت یک درصد افزایش در شاخصهای مورد نظر سران ة مصرف انرژی را به میزان 504 / 0، 99 / 1، 225 / 3 ، و 134 / 0 درصد افزایش میدهد. در بین شاخصهای مورد بررسی، نرخ شهرنشینی با 225 / 3 بیشترین تأثیر را بر مصرف سران ة انرژی در شهرستان تبریز داشته است.