واکاوی نقش مسائل اجتماعی و فرهنگی در توسعۀ به‌کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی (یک مطالعۀ آمیختۀ اکتشافی با روش فراترکیب)

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه هنر

2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد آیت‌اله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران

4 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، واحد آیت‌اله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران

doi
10.22089/smrj.2020.8941.3040
چکیده

این پژوهش با هدف واکاوی نقش مسائل اجتماعی و فرهنگی در توسعۀ به‌کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی انجام شد. روش انجام‌شدن پژوهش به‌صورت آمیختۀ اکتشافی بود. در بخش کیفی به‌منظور شناسایی ابعاد نقش مسائل اجتماعی و فرهنگی بر توسعۀ به‌کارگیری انرژی سبز از روش فراترکیب استفاده شد. در بخش کمّی ابتدا با نظرسنجی از خبرگان روایی مدل تأیید شد. سپس با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی به بررسی برازش مدل پرداخته شد. در مرحلۀ فراترکیب، جامعۀ بررسی‌شده، پایان‌‌‌نامه‌‌‌ها و مقالات پژوهشی مرتبط با موضوع (35 مورد)، در نظرسنجی از خبرگان، نُه نفر از خبرگان صاحب‌نظر در حوزۀ انرژی سبز و جامعه‌‌‌شناسی و در مرحلۀ تحلیل عاملی، مدیران و کارشناسان سازمان انرژی‌‌‌های تجدیدپذیر، مدیران و کارشناسان شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی و واحدهای تابع، مدیران و کارشناسان واحد عمرانی وزارت ورزش و جوانان و ادارات کل ورزش و جوانان استان‌‌‌ها و خبرگان دانشگاهی (590 نفر) بودند. روش نمونه‌‌‌گیری در مرحلۀ اول کل‌شمار، در مرحلۀ دوم هدفمند و در مرحلۀ تحلیل عاملی طبقه‌‌‌ای بود که براساس جدول کرجسی و مورگان (1970)، 235 نفر محاسبه شد. یافته‌‌‌های فراترکیب نشان داد آگاهی و نگرش به انرژی سبز، مشروعیت و پذیریش اجتماعی انرژی سبز، وجود مؤسسات مردم‌نهاد حامی محیط‌زیست و انرژی سبز، یک پیشرو و مسائل فرهنگی، از عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر به‌کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی هستند. روایی مدل به روش سیگمای شمارشی 897/0 به دست آمد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. به‌طورکلی می‌‌‌توان نتیجه گرفت، در کنار فراهم‌شدن زیرساخت‌‌‌های انرژی سبز، پذیرش اجتماعی شرط لازم برای توسعۀ به‌کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی است که با افزایش آگاهی و تغییر نگرش با استفاده از مؤسسات مردم‌نهاد، شبکه‌‌‌های اجتماعی و فرهنگ‌سازی حاصل می‌‌‌شود.