واکاوی و پایش سیاستهای اجتماعی- فضایی در پهنهی جغرافیایی شهر (موردپژوهی: شهر گرگان)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی
2 دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی
doi
10.22059/jhgr.2020.240347.1007533چکیده
سیاست های اجتماعی- فضایی زنجیرهای از تصمیمهای اختیارشده توسط مراجع عمومی در هر یک از سطوح ملی، منطقهای، فراشهری ، و شهری هستند که بر نحو ة زیست انسانها در شهرها، مشکلهای شهرها ، و کیفیت زندگی در آن ها اثر میگذارند. در سیاست گذاری شهری ممکن است لابیهای سیاسی، رسانهها ، و گروههای فشار خارج از سازوکار رسمی سیاستگذاری نیز قادر شوند ترجیحهای خود را بدون پیمودن یک فرایند تصمیمگیری در سیاستها وارد کن ن د. بنابراین ، تحقیق حاضر به واکاوی و واپایش سیاستهای اجتماعی و نابرابری فضایی در شهر گرگان میپردازد. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- تحلیلی و شیو ة گردآوری دادهها اسنادی- کتابخانهای است. از تکنیکهای کمی- ریاضی تصمیمگیری چندمعیار ة وازپاس، دابلیواسآ، کوپراس و برای وزندهی از آنتروپی شانون استفاده ش د . همچنین ، برای نتیجهگیری بهتر از تکنیک تلفیقی کاندرست استفاده شده است. یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد شاخصهای خدمات شهری در نواحی هشتگان ة گرگان به صورت متوازن توزیع نشده و تفاوت چشم گیری بین نواحی شهر گرگان از نظر برخورداری از شاخصهای عدالت فضایی ملاحظه میشود. یافتههای تکنیک تلفیقی کاندرست بیانگر آن است که نواحی 4 و 1 به ترتیب در بالاترین و پایینترین سطح شاخصهای رفاه اجتماعی قرار گرفتهاند. اولویتبندی نواحی از لحاظ برخورداری از شاخصهای خدمات شهری نشان میدهد که نواحی 4، 3 ، و 6 به عنوان نواحی برخوردار، نواحی 7 و 8 به عنوان نواحی نیمهبرخوردار ، و نواحی 2، 5 ، و 1 به عنوان نواحی محروم از خدمات زیرساخت شهری قرار دارند. با توجه به یافتههای این تحقیق ، مدیران و مسئول ا ن شهری ، بهویژه سیاستگذاران و مشاوران توسع ة برنامهریزی استراتژیک و راهبردی- عملیاتی شهرداری گرگان ، میتوانند با تغییر سیاست و اصلاح بودجهبندی فضایی و تدوین برنامههای اجرایی سالانه، نابرابریهای فضایی را کاهش دهند و در نتیجه محیط شهری پایدارتری را در محورهای مختلف برای شهروندان تضمین کنند.