کاربرد روش وارون خطی در تعیین پارامترهای منابع مغناطیسی منزوی
نویسندگان
1 پژوهشکده مطالعات ژئوفیزیک دانشگاه رازی کرمانشاه
2 پژوهشکده مطالعات ژئوفیزیک دانشگاه رازی کرمانشاه
doi
چکیده
مسئله وارون ارائه شده در این مقاله از نوع وارون خطی بیش از حد تعیین شده است که برای ساخت آن از تابع سیگنال تحلیلی و مشتق افقی آن استفاده شده است. این روش میتواند پارامترهای فاکتور شکل و عمق بیهنجاری مغناطیسی حاصل از منابعی منزوی با شکل هندسی ساده را تعیین کند. نتایج مدلسازی مصنوعی دایک نازک با عمق و گسترش نامحدود نشان میدهد که این روش توانایی زیاد در برآورد دو پارامتر مورد نظر دارد. با تعیین دو پارامتر فوق، دیگر پارامترهای بیهنجاری را میتوان تعیین کرد به جز ضخامت و خودپذیری مغناطیسی که بهصورت حاصلضرب معلوم به یکدیگر وابستهاند و لذا با برآورد یکی از راه حفاری یا بررسی زمینشناسی میتوان دیگری را نیز بهدست آورد. با استفاده از روش فوق ، تفسیر دادههای مغناطیس هوابرد برداشت شده از منطقهای در خرمآباد فاکتور شکل و عمق را به ترتیب برابر 9575/0 و 3/1390 متر تعیین میکند. در نتیجه دیگر پارامترهای بیهنجاری، از جمله شیب دایک، زاویه مغناطش موثر، پارامتر شاخص و حاصلضرب ضخامت در خودپذیری به ترتیب برابر 130/4، 190/55 ، 50/24 و 64/2 تعیین میشوند.