تنوع گونه ای قارچهای میکوریز آربوسکولار در کاربریهای طبیعی و زراعی و رابطه آنها با خصوصیات خاک در جنگلهای زاگرس
نویسندگان
1 هیات علمی/ دانشگاه ایلام
2 دکتری علوم زیستی جنگل، دانشگاه ایلام
3 دانشیار گروه علوم جنگل، دانشگاه ایلام
4 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم جنگل، دانشگاه ایلام
doi
10.22092/sbj.2023.361383.246چکیده
این تحقیق به منظور بررسی تنوع گونهای قارچهای آربوسکولار همزیست در کاربریهای جنگل طبیعی بلوط، جنگل دستکاشت پهنبرگ، جنگل دست کاشت سوزنیبرگ، زمین زراعی و مرتع در رویشگاه لنه، شهرستان چرداول در استان ایلام انجام گرفت. بدین منظور از هر کاربری در عمقهای 5-0 و 15-5 سانتیمتری خاک به طور تصادفی پنج نمونه ترکیبی خاک برداشت شد و خصوصیات خاک و قارچهای میکوریزی این نمونهها مورد بررسی قرار گرفت. جهت استخراج قارچ از روش الک مرطوب و شیب غلظت ساکاروز استفاده شد. همچنین شناسایی آنها بر اساس صفات مورفولوژیکی اسپور نظیر شکل، رنگ، اندازه، تعداد لایه دیواره، ضخامت لایههای دیواره و شکل ریسه انجام گرفت. در مجموع 19 گونه قارچ میکوریزی متعلق به هشت جنس Glomus، Acaulospora، Claroideoglomus، Rhizophagus، Septoglomus، Dentiscutata، Paraglomus، Entrophospora شناسایی شد. نتایج نشان داد که تنوع زیستی قارچهای میکوریز آربوسکولار و فراوانی اسپور قارچها در کاربریهای مختلف متفاوت است (p<0.05). بیشترین میانگین تراکم جمعیت اسپور به ترتیب مربوط به جنگل طبیعی (78/12)، جنگلکاری پهن برگ (66/28) و مرتع (57/48) و کمترین آن مربوط به زمین زراعی (50/96) و جنگلکاری سوزنیبرگ (28/16) بود. همچنین مشخص شد که غنای قارچهای همزیست در جنگل طبیعی (16/6) و مرتع (15/8) بیشترین و در کاربری زراعی (11/6) و جنگلکاری سوزنی برگ (14/4) کمترین بود. شاخصهای تنوع شانونوینر و سیمپسون در کاربریهای جنگل طبیعی، مرتع و جنگلکاریها به طور معنیداری از کاربری زمین زراعی بیشتر بود. بر اساس نتایج تحقیق، اختلاف معنیداری بین دو عمق 5-0 و 15-5 سانتیمتری در تراکم اسپور و شاخصهای تنوع گونهای وجود ندارد (p>0.05). نتایج این تحقیق نشان داد که تغییر کاربری جنگل بر تنوع و فراوانی قارچهای میکوریزی همزیست تاثیر منفی دارد. بنابراین توصیه میگردد برای حفظ این جوامع، جنگلهای طبیعی تحت حفاظت بیشتری قرار گیرند.