بررسی تأثیر باکتریهای مولد آنزیم ACC دآمیناز و شوری خاک بر شاخصهای رشدی و تغذیهای گندم
نویسندگان
1 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
2 دانشآموخته دکتری گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
4 دانشگاه تهران
doi
10.22092/sbj.2020.341794.189چکیده
باکتریهای ریزوسفری محرک رشد گیاه که حاوی آنزیم 1- آمینوسیکلوپروپان 1-کربوکسیلیک اسید (ACC) دآمیناز هستند میتوانند برای بهبود رشد گیاه به ویژه در شرایط نامساعد محیطی به کار روند. در مطالعه حاضر، جدایههای باکتری از ریزوسفر گندم در سه استان زنجان، کردستان و همدان جدا شده و از نظر توان تولید آنزیم ACCدآمیناز و مقاومت به شوری غربال شدند. از میان 167 جدایه، شش جدایه قادر به تجزیه ACC به آلفاکتوبوتیرات و آمونیوم بودند که جدایه K78 به دلیل رشد بیشتر در غلظتهای بالاتر نمک جهت استفاده در کشت گلخانهای انتخاب شد. آزمایش گلخانهای بصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار روی گندم انجام گرفت. فاکتورها شامل شوری در پنج سطح (3/1، 8، 12، 14، 16 دسیزیمنس بر متر) و باکتری در سه سطح (بدون باکتری (B0)، جدایه مقاوم به شوری و تولید کننده ACCدآمیناز (B1)، جدایه مقاوم به شوری و فاقد توان تولید ACCدآمیناز (B2)) بودند. نتایج این پژوهش نشان داد که شوری در تمامی سطوح تاثیر منفی و معنیداری بر رشد و جذب عناصر غذایی داشت و موجب کاهش طول اندام هوایی گندم شد. تأثیر تلقیح جدایه K78 نسبت به تیمار بدون باکتری معنیدار بوده و موجب افزایش طول اندام هوایی (5/21 درصد) و افزایش جذب پتاسیم (15 درصد) گردید؛ اما بر جذب سدیم تاثیری نداشت. در مجموع میتوان نتیجه گرفت استفاده از زادمایه جدایه K78 میتواند اثرات منفی شوری را بر شاخصهای رشد و شرایط تغذیهای گندم کاهش دهد.