بررسی هستی شناسی ابنسینا با رویکرد به نظریة معاصر استعاره
نویسندگان
1 دکترای فلسفه و کلام اسلامی، آموزش و پرورش
2 دانشیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشیارگروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22061/orj.2025.2385چکیده
این مقاله با تکیه بر نظریۀ استعارة مفهومی، به تحلیل هستیشناسی ابنسینا از منظر معناشناسی شناختی میپردازد. نظریة استعارة مفهومی بر این اصل استوار است که مفاهیم انتزاعی، به واسطۀ نگاشتهای نظاممند از حوزههای ملموس و تجربی فهمپذیر میشوند. پژوهش حاضر نشان میدهد که ابنسینا نیز برای تبیین مفاهیمی چون وجود، ماهیت، امکان و علیت، از ساختارهای استعاری بهره میگیرد که در قالب زبان فلسفی و اصطلاحات خاص خود ظاهر شدهاند. مقاله با روش تحلیلی ـ توصیفی، پنج استعاره بنیادین را در متون فلسفی ابنسینا شناسایی و تحلیل میکند: «وجود، نمای ساختمان است»، «امکان، ترازو است»، «وجود، دارایی است»، «وجود، ظرف است» و «وجود، نور است» و نشان میدهد که نظام هستیشناختی ابنسینا بر بنیاد نگاشتهای مفهومی منسجم استوار است. این پژوهش نشان میدهد که استعارهها در فلسفه اسلامی، فراتر از کاربردهای زبانی، ابزاری شناختی برای تبیین ساختار مفهومی اندیشة فلسفی محسوب میشوند.