تبیین وظیفهگراییِ معرفتی در نهجالبلاغه و آثار آن در نظام تعلیموتربیت
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان
doi
10.22084/nahj.2019.17895.2179چکیده
چکیده انسانها هر روزه با باورها، ادعاها و موضوعاتی در زمینههای مختلف دینی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و ... مواجه میشوند که باید در مقام پذیرش یا رد آنها برآیند. لازمه طرح کردن، پذیرش یا رد هر باور و ادعایی، ابتنای آن بر عقلانیت است. قرآن کریم، نهجالبلاغه و سایر منابع دینی و احادیث و روایات همواره آدمی را به عقلورزی و پرهیز از مسکوت ماندن قوۀ تعقل دعوت کردهاند. وظیفهگراییِ معرفتی، فرد را بهسوی بررسی عقلانی یک ادعا قبل از طرح، پذیرش یا رد آن سوق میدهد. هدف از پژوهش حاضر تبیین وظیفهگراییِ معرفتی در نهجالبلاغه و آثار آن در نظام تعلیم و تربیت است. برای این منظور از روش تحلیل مفهومی و تحلیل محتوای کیفی استفاده شده که طی آن ابتدا وظیفهگراییِ معرفتی مورد تحلیل قرار گرفت و سپس متن کامل نهجالبلاغهمورد بررسی قرار گرفته و چهـار مؤلفۀ پرسشـگری، استـدلالورزی، جامعیت فکری، حقیقتجویی، برای وظیفهگراییِ معرفتی تبیین شد و نتایج کاربست آن در نظام تعلیم و تربیت، بررسی شد.