طراحی الگوی عوامل مؤثر بر تقویت خودکنترلی در منابع انسانی سازمان‌ها مبتنی بر آموزه‌های نهج‌البلاغه

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه لرستان

2 دانشجوی دکترای مدیریت منابع انسانی، دانشگاه لرستان

doi
10.22084/nahj.2019.18440.2222
چکیده

ازجمله مبانی نظری مربوط به کنترل که امروزه بر آن تأکید می­شود، خودکنترلی است. ازآنجا ‌که فرهنگ حاکم بر سازمان­های کشور ما نشأت­گرفته از فرهنگ دینی و از جمله فرهنگ علوی است، بستر لازم برای تقویت خودکنترلی در منابع انسانی آن‌ها با استفاده از آموزه­های نهج­البلاغه وجود دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی عوامل مؤثر بر تقویت خودکنترلی در منابع انسانی سازمان­ها مبتنی بر آموزه­های نهج­البلاغه انجام شد. برای این منظور، از نظریه­پردازی داده­بنیاد که نوعی راهبرد تحقیق کیفی است، استفاده شد. با طی مراحل فرآیند نظریه­پردازی داده­بنیاد شامل کدگذاری­های باز، محوری و انتخابی، 442 کد، 168 مفهوم و 18 مقوله شناسایی شد که از طریق کدگذاری­های ذکر شده به ترتیب کدها به مفاهیم و مفاهیم به مقوله­ها تبدیل شدند و در نهایت با برقراری پیوند بین مقوله ­ها، الگوی پژوهش تدوین و ارائه شد؛ الگویی که سازمان­ها می­توانند با بهره­گیری از آن خودکنترلی در منابع انسانی خود را تقویت کرده و به‌این‌ترتیب سلامت اداری در محیط کار را با کمترین هزینه بهبود بخشند.