تبیین تاثیر سیاست های عمرانی بر امنیت پایدار نواحی روستایی شهرستان رودبار
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی ، رشت، ایران
2 دانشیار اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
4 گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2021.137642چکیده
در طی سال های اخیر عقب ماندگی مناطق روستایی به علت درآمد کمتر و خدمات اجتماعی ناچیز، بیشتر عیان گردیده است. علت این امر نیز پراکندگی جغرافیایی روستاها، کم بودن بهرهوری در امر کشاورزی، محدودیت منابع ارضی، و عدم مدیریت صحیح مسؤولان بوده است. به همین جهت، برای رفع فقر شدید و ارتقای سطح و کیفیت زندگی روستاییان، ایجاد اشتغال و افزایش بهرهوری آنان، سیاستهایی توسط برنامهریزان بکار گرفته شده است اما اینکه تا چه اندازه این تدابیر و سیاستها توانسته است مورد رشد و ارتقا مناطق روستایی را فراهم آورد بحثی است که مورد بررسی این تحقیق قرار گرفته است. یافتهها به روش میدانیو کتابخانهای تهیه شده است جامعه آماری تحقیق روستاهای شهرستان رودبار میباشد که در بحث پرسشنامه جهت انتخاب نمونه از روش مورگان استفاده شده است. نتایج نشان داد میان امنیت و سطح برخورداری روستاهای شهرستان ارتباط مثبتی برقرار است. میزان ضریب همبستگی بین فعالیتهای عمرانی و رشد جمعیت بین 7/0 تا 1 است. این ضریب همبستگی نشان میهد، بین متغیرهای مستقل سیاستهای عمرانی، متغیر وابسته ماندگاری جمعیت ارتباط معنیدار وجود دارد. جمعیت در طی دو برنامه رو به افزایش بوده است مقایسه روستاها نشان می دهد روستاهای دورتر که در ارتفاعات و یا در مناطق دور دست قرار دارند از امکاناتی مانند آب شرب و یا اشتغال برای روستائیان بی بهره هستند میزان مهاجرت و یا ناپایداری در آن بیشتر است بنابراین بررسیها نشان می دهد میزان ضریب همبستگی بین فعالیت های عمرانی و اشتغال بین 5/0 است. این ضریب همبستگی نشان میهد که بین این دو متغیر رابطه همبستگی مثبت وجود دارد رضایت از فعالیتهای اقتصادی و به بیان دیگر رضایت از آینده شغلی و رضایت از درآمد فعلی در ماندگاری جمعیت نقش مهمی را ایفا می کند.
