جداسازی و شناسایی سویههای برتر باکتریهای اکسیدکننده گوگرد بومی مزارع پرورش ماهیان گرمابی نواحی مرکزی استان مازندران
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
2 عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22092/sbj.2020.121883چکیده
تحقیق حاضر با هدف جداسازی سویههای برتر باکتریهای اکسیدکننده گوگرد بومی مزارع پرورش ماهیان گرمابی استان مازندران برای حذف سولفید هیدروژن انجام شد. پس از نمونهبرداری از رسوبات و آب بین رسوب مزارع پرورش ماهیان در شهرستانهای فریدونکنار، بابل، بابلسر و ساری، اقدام به غنیسازی برای افزایش تعداد میکروارگانیسمهای مورد نظر در سه محیط کشت مایع استارکی، پستگیت و H-3 گردید. پس از جداسازی بر اساس تفاوتهای ریخت شناسی (در محیطهای کشت جامد فوق)، 27 جدایه (14 جدایه اتوتروف و 13 جدایه هتروتروف) خالصسازی گردید. سپس غربالگری اولیه بر اساس کاهش pH در محیط کشت مایع استارکی انجام شد که از این میان 6 جدایه کارآمدتر انتخاب شدند. به منظور ارزیابی دقیقتر توانایی اکسایش گوگرد 6 جدایه، میزان مصرف تیوسولفات، میزان تولید یون سولفات و نیز تراکم باکتریها در محیط کشت مایع استارکی بررسی گردید. از بین 6 جدایه، جدایههای FH-13، FH-21 و FH-14 توانایی بیشتری در اکسیداسیون یون تیوسولفات (79/4053، 5/3104 و 97/278 میلیگرم بر لیتر در مدت 14 روز) و تولید یون سولفات (2240، 965 و 490 میلیگرم بر لیتر) در محیط کشت مایع را داشتند. شناسایی مولکولی این جدایهها نیز با استفاده از روش توالییابی ژن rRNA S16 انجام شد. نتایج نشان داد که هر سه جدایه FH-14، FH-13 و FH-21 به ترتیب 70/99، 100 و 80/99 درصد با سویه Thiobacillus thioparus HM173634 شباهت تبارزایی داشتند. بر اساس نتایج این پژوهش، از این سویهها میتوان بهعنوان سویههای موثر اکسید کننده گوگرد در فرآیند زیست پالایی به منظور حذف سولفید هیدروژن در مزارع پرورش ماهیان گرمابی استفاده نمود.