پیشبینی درگیری شغلی براساس سواد برنامهریزی درسی، تدریس تحولی، خودکارآمدی تدریس و مهارتهای ارتباطی در معلمان مقطع ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22070/tlr.2023.17965.1455چکیده
این پژوهش باهدف پیشبینی درگیری شغلی بر اساس سواد برنامهریزی درسی، تدریس تحولی، خودکارآمدی تدریس و مهارتهای ارتباطی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان مقطع ابتدایی شهر کوهنانی به تعداد 396 نفر بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای تعداد 200 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه درگیری شغلی، سواد برنامهریزی درسی، تدریس تحولی، خودکارآمدی تدریس و مهارتهای ارتباطی استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامهها تأیید و پایایی آنها به ترتیب 85/0، 90/0، 79/0، 89/0، 82/0 بهدستآمده و برای تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد) و روشهای آمار استنباطی (آزمونهای نرمال بودن، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش گامبهگام) تحت نرمافزار spss نسخه 23 استفاده شد. نتایج تحلیل دادهها نشان داد که بین سواد برنامهریزی درسی و درگیری شغلی، بین خودکارآمدی تدریس و درگیری شغلی، بین تدریس تحولی و درگیری شغلی و بین مهارتهای ارتباطی و درگیری شغلی رابطه معناداری وجود دارد و مؤلفههای سواد برنامهریزی درسی، تدریس تحولی، خودکارآمدی تدریس و مهارتهای ارتباطی قدرت پیشبینی درگیری شغلی را دارند. نتیجه کلی اینکه سواد برنامهریزی درسی، تدریس تحولی، خودکارآمدی تدریس و مهارتهای ارتباطی از جمله متغیرهای مؤثر بر درگیری شغلی معلمان است که لازم است پژوهشگران حوزه تعلیموتربیت نگاه ویژهای به این متغیرها داشته باشند.